ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٧٣ - ٣/ ٣ مجموعه بركات و ويژگىهاى ماه رمضان

و خداى متعال در هر شب از ماه رمضان، سه بار مى‌فرمايد: «آيا خواهنده‌اى هست كه خواسته‌اش را برآورم؟ آيا توبه‌كننده‌اى هست كه توبه‌اش را بپذيرم؟ آيا آمرزش‌خواهى هست كه او را بيامرزم؟ كيست كه به توانگر مورد اعتماد و وفاكننده بى‌ستم، قرض دهد؟»[١].

و خداوند را به هنگام افطار در آخر هر روز از ماه رمضان، هزار هزار آزاده‌شده از آتش است.

پس چون شب جمعه و روز جمعه شود، خداوند در هر ساعتى از آنها، هزار هزار نفر را از آتش، آزاد مى‌كند كه همه آنان سزاوار عذاب‌اند. پس چون آخرين روز ماه رمضان شود، خداوند در آن روز، به شمار آنچه از اوّل تا آخر ماه، آزاد كرده است، آزاد مى‌كند.

پس چون شب قدر شود، خداوند به جبرئيل ٧ فرمان مى‌دهد و او و گروهى از فرشتگان، به زمين فرود مى‌آيند .... آنان از شرق و غرب، عبور مى‌كنند و در آن شب، جبرئيل، فرشتگان را پخش مى‌كند. پس بر هر ايستاده و نشسته‌اى و نمازگزار و ذكرگوينده‌اى سلام مى‌كنند و با آنان دست مى‌دهند و دعاهاى آنان را تا طلوع فجر، آمين مى‌گويند.

پس چون سپيده بدمد، جبرئيل ندا مى‌دهد: «اى گروه فرشتگان! كوچ، كوچ!».

[فرشتگان‌] مى‌گويند: اى جبرئيل! پس خداوند با حاجت‌هاى مؤمنان از امّت محمّد، چه مى‌كند؟

مى‌گويد: «خداى متعال در اين شب به همه آنان نگريست و همه را بخشود و آمرزيد، مگر چهار نفر را: ... شرابخوار، عاق والدين شده، قطع رحم‌كننده و كينه‌توز».

پس چون شب عيد فطر شود كه به آن «لَيْلَةُ الْجَوائِز (شب جايزه‌ها)» گويند خداوند، مُزد عمل‌كنندگان را بى‌حساب مى‌دهد. پس چون صبح روز فطر شود، خداوند، فرشتگان خود را به همه شهرها مى‌فرستد. آنان به زمين فرود مى‌آيند و سرِ راه‌ها و گذرگاه‌ها مى‌ايستند و مى‌گويند: «اى امّت محمّد! به سوى‌

[١] يعنى خدا كه از بنده‌اش قرض مى‌خواهد، توانگر است و به وعده خود وفا مى‌كند.