ماه خدا - چ سوم - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٦١ - د دعاى «اللّهمّ ربَّ شهر رمضان»
«خداوندا! از تو اندكى از بسيار را مىخواهم، با آن كه نيازم به تو بسيار بزرگ است و بىنيازىِ تو از آن، ديرين است و آن خواسته نزد من، بسيار؛ ولى بر تو، آسان و اندك است. پس با اجابت اين خواسته، بر من منّت بگذار! همانا تو بر هر چيز، توانايى. آمين، اى پروردگار جهانيان!».
٣/ ٥
دعاى جوشن كبير
٥١٤. امام سجّاد ٧ (به نقل از پدرش، از جدّش ٨): در يكى از جنگها كه پيامبر خدا زره سنگينى در بر داشت و سنگينىِ آن آزارش مىداد، جبرئيل بر ايشان نازل شد و گفت: «اى محمّد! پروردگارت سلام مىرساند و مىفرمايد: اين زره را بر كن و اين دعا را بخوان، كه براى تو و امّت تو، مايه ايمنى است.
هر كس آن را در هنگام بيرون آمدن از خانه بخواند يا با خود داشته باشد، خداوندْ او را حفظ مىكند و حقّ او را بر خود لازم مىسازد و او را به كارهاى شايسته موفّق مىدارد ....
و هر كس با نيّت خالص، آن را در آغاز ماه رمضان بخواند، خداوند متعال، شب قدر را روزىِ او مىكند و برايش هفتاد هزار فرشته مىآفريند كه خدا را تسبيح مىگويند و تقديس مىكنند و پاداش آنان را براى او قرار مىدهد.
اى محمّد! هر كس اين دعا را بخواند، ميان او و خداى متعال، حجابى نمىماند و از خداوند، چيزى درخواست نمىكند، مگر آن كه خدا آن را به وى عطا مىكند ....
و هر كس آن را در ماه رمضان سه بار[١] [يا يك بار] بخواند، خداوندْ بدن او
[١] به نظر مىرسد كه اين دعا، مخصوص ماه رمضان نيست؛ ليكن بر خواندن آن در اوّل ماه رمضان، همچنين سه بار خواندنش در اين ماه، تأكيد شده است. از اين رو، دليلى بر قرار دادن اين دعا در اعمال شبهاى قدر نيست. البتّه علّامه مجلسى در زاد المعاد( ص ١٧٦) چنين گفته است:« در برخى روايات، خواندن دعاى جوشن كبير در هر يك از اين سه شب، آمده است». گفتنى است كه مرحوم شيخ عبّاس قمى در مفاتيح الجنان مىفرمايند:« در روايات، چيزى نيست كه به استحباب خواندن اين دعا در شبهاى قدر اشاره كند؛ ليكن سخن علّامه مجلسى در زاد المعاد در اين زمينه كافى است». نگارنده گويد: بعيد است كه علّامه مجلسى در اين باره به روايت ديگرى دست يافته باشد و به نظر مىرسد كه ايشان، جمله:« هر كس آن را در ماه رمضان سه بار بخواند» را بر شبهاى قدر تطبيق كرده است كه اشكال آن، پوشيده نيست. روشن است كه خواندن اين دعا در شبهاى قدر، به قصد قربت مطلق، كارى پسنديده است، همان گونه كه در ايران معمول است.