ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٤٩ - ٢/ ٦ زياد دعا خواندن و ذكر گفتن

٤٥٩. امام صادق ٧: هرگاه ماه رمضان بود، امام سجّاد ٧ جز به دعا و تسبيح و استغفار و تكبير، سخنى نمى‌گفت.

٤٦٠. امام رضا ٧: هر كس مى‌خواهد از گناهى توبه كند، در ماه رمضان از آن گناه به آستان الهى توبه كند، كه آن، ماه توبه و بازگشت و ماه آمرزش و رحمت است و هيچ شبى از شب‌هاى آن نيست، مگر آن كه خداوند در آن شب، آزادشدگانى از آتش دارد كه همه آنان به سبب گناهانشان، مستحقّ آتش‌اند.

ر. ك: ص ٦١ (مجموعه بركات و ويژگى‌هاى ماه رمضان).

ص ١٦١ (آمادگى براى ميهمانى خدا).

ص ١٨٧ (اسباب آمادگى براى ميهمانى خدا، توبه، پيش از فرا رسيدن ماه رمضان).

٢/ ٦

زياد دعا خواندن و ذكر گفتن‌

قرآن‌

«و چون بندگان من از تو درباره من پرسند، پس به يقين، من نزديكم؛ دعاى نيايشگر را آنگاه كه مرا بخواند، اجابت مى‌كنم. پس، مرا اجابت كنند و به من ايمان آورند؛ باشد كه به راه حق درآيند».

حديث‌

٤٦١. پيامبر خدا ٦ (در دعاى شب هشتم ماه رمضان): خداوندا! اين، ماه توست؛ ماهى كه بندگانت را فرمان داده‌اى در آن تو را بخوانند و اجابت دعايشان را بر عهده گرفته‌اى و گفته‌اى: «و چون بندگان من از تو درباره من پرسند، پس به يقين، من نزديكم؛ دعاى نيايشگر را آنگاه كه مرا بخواند، اجابت مى‌كنم».