ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٠ - ويژگىها و بركات ماه رمضان

اوّلين روز سالى است كه خوردن و نوشيدن در آن حلال مى‌شود آن گونه كه در متن روايت، تصريح شده است‌[١] و يا براى اين است كه عيد فطر، آغاز دور تازه‌اى از زندگى انسان و از سرگيرى اعمال است، پس از اين كه گناهانش در كوره گداخته روزه ذوب گرديده و از پرونده اعمالش كاملًا زدوده و ريشه‌كن شده‌اند.

٢. ميهمانى الهى‌

دومين ويژگى برجسته‌اى كه در فضاى اين ماه بافضيلت جلوه‌گر است، وجود زمينه‌ها و ظرفيت‌هايى است كه براى ميهمانى خداى سبحان فراهم آمده‌اند، آن گونه كه پيامبر خدا در توصيف اين ويژگى فرمود:

هُوَ شَهرٌ دُعيتُم فيهِ إلى ضِيافَةِ اللّهِ، وَ جُعِلتُم فيهِ مِن أهلِ كَرامَةِ اللّهِ؛[٢]

ماهى است كه در آن به ميهمانى خدا دعوت گشته‌ايد و از اهل كرامت خدا قرار داده شده‌ايد.

در حقيقت، اين ويژگى، ريشه ويژگى اوّل، بلكه سرچشمه همه ويژگى‌ها و بركات اين ماه مبارك است. به عبارت ديگر، مى‌توان گفت كه ميهمانى الهى در اين مقطع زمانى، و غذاهاى معنوى ويژه‌اى كه خداوند براى پذيرايى از ميهمانانش در چنين ضيافتى فراهم ساخته است، ريشه تحوّلات ژرف معنوى‌اى است كه در اين ماه بافضيلت، بر زندگى انسان سايه مى‌افكنند، و سفره‌اى است گسترده براى همگان كه هر كس، مى‌تواند از بركات بى‌شمار آن برخوردار شود.

معناى ميهمانى خدا

نخستين سؤالى كه درباره دومين ويژگىِ اين ماه مطرح است، معناى ميهمانى خداى سبحان در اين ماه و ميزبانى او از دوستانش است. مگر همه مردم در همه‌ اوقات، ميهمانان خدا نيستند كه بر سر سفره الهى فرود آمده‌اند؟

[١] ر. ك: ص ٩٣٣ ح ٨٠١.

[٢] ر. ك: ص ١٦١ ح ٢١٨. و ص ٤١( ويژگى‌هاى ماه رمضان/ ماه ميهمانى خدا).