ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٠٦ - سخنى در شرح حديثِ «روزه، براى من است»

گذرگاه‌هاى او را با گرسنگى، تنگ كنيد ....

از آنجا كه بخصوصِ روزه، سركوبى شيطان و بستن و تنگ ساختن گذرگاه‌هاى اوست، شايسته است كه ويژه خدا گردد؛ زيرا سركوبى دشمن خدا، يارى نمودن خداست، و يارى‌رسانىِ خداوند به بنده‌اش، در پىِ يارى كردن بنده به خداست. خداوند فرموده است:

«إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ يَنْصُرْكُمْ وَ يُثَبِّتْ أَقْدامَكُمْ»؛[١]

اگر خدا را يارى كنيد، خدا يارى‌تان مى‌كند و گام‌هايتان را استوار مى‌سازد.

پس شروع تلاش، از بنده است و پاداش دادن به هدايت، از خدا. از اين رو فرموده است:

«وَ الَّذِينَ جاهَدُوا فِينا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنا»؛[٢]

و آنان كه در راه ما جهاد كنند، ما راه‌هاى خود را به آنان نشان مى‌دهيم.

و فرموده است:

«إِنَّ اللَّهَ لا يُغَيِّرُ ما بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا ما بِأَنْفُسِهِمْ»؛[٣]

خداوند، سرنوشت يك ملّت را عوض نمى‌كند، تا وضع خودشان را تغيير دهند.

اين تغيير، با شكستن شهوات انجام‌پذير است؛ چون شهوت‌ها، چراگاه‌هاى شياطين‌اند و تا وقتى سرسبز باشند، رفت و آمد آنها بريده نمى‌شود و تا در رفت و آمدند، جلال خداوند بر بنده آشكار نمى‌شود و بنده از ديدار خدا محروم مى‌ماند. پيامبر خدا ٦ فرمود:

[١] محمّد، آيه ٧.

[٢] عنكبوت، آيه ٦٩.

[٣] رعد، آيه ١١.