ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٧١ - ج دعاى «يا عَلىُّ يا عَظيمُ»

ب دعاى حج‌

٤٩٥. امام صادق و امام كاظم ٨: از اوّل تا پايان ماه رمضان، پس از هر نماز واجب مى‌گويى:

«خداوندا! امسال و در هر سال، تا وقتى مرا زنده مى‌دارى، حجّ خانه خودت را روزى‌ام كن، در آسانى و تن‌درستى و وسعت روزى از سوى خودت؛ و جاى مرا در آن جايگاه‌هاى ارزشمند و حرم‌هاى شريف، خالى مگذار و از زيارت قبر پيامبرت كه درود تو بر او و خاندانش باد محرومم مكن؛ و در همه نيازهاى دنيا و آخرت، براى من باش!

خداوندا! از تو مى‌خواهم در آنچه حتمى و مقدّر مى‌كنى از فرمان قطعى در شب قدر، از آن تقديرى كه برنمى‌گردد و عوض نمى‌شود، كه مرا از حُجّاج خانه با حرمت خويش قرار دهى؛ از آنان كه حجّشان پذيرفته، تلاششان پاداش‌يافته، گناهانشان آمرزيده، و خطاهايشان پوشيده است؛ و در آنچه تقدير و حتمى مى‌كنى، اين را قرار بده كه عمرم را در فرمان‌بُردارى‌ات بلند گردانى و روزى‌ام را بر من وسعت بخشى و امانت و بدهىِ مرا از جانب من ادا كنى! آمين، اى پروردگار جهانيان!».

ر. ك: ص ٥٠١، ح ٥٢٠

ج دعاى «يا عَلىُّ يا عَظيمُ»

٤٩٦. الإقبال: در ماه رمضان، پس از هر نماز واجب، چه شب باشد و چه روز، مى‌گويى:

«اى والا، اى بزرگ، اى آمرزنده، اى مهربان! تو، آن پروردگار بزرگى كه همانند او، چيزى نيست و او شنواى بيناست، و اين، ماهى است كه آن را بزرگ داشته، كرامت و شرافت بخشيده، و بر [ديگر] ماه‌ها برترى داده‌اى، و اين، ماهى است كه روزه‌دارىِ آن را بر من واجب كرده‌اى، و آن، ماه رمضان است كه در آن، قرآن را براى راهنمايى مردم و به عنوان نشانه‌هايى روشن از هدايت و فرقان [جداكننده حق از باطل‌]، نازل كرده‌اى و شب قدر را در آن قرار داده و آن را بهتر از هزار ماه قرار داده‌اى. پس، اى صاحب نعمت و منّت‌