ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٨١ - الف مسافرت در ماه رمضان

هلاك گردد. نيز حق ندارد براى تلف كردن مال برادرش بيرون رود. پس چون شب بيست و سوم گذشت، مى‌تواند هرجا كه خواست، برود.

٣٤٥. الكافى (به نقل از حلبى): از امام صادق ٧ درباره مردى پرسيدم كه ماه رمضان وارد مى‌شود و او در شهر خود است و قصد سفر ندارد. آنگاه پس از ورود ماه رمضان، تصميم مى‌گيرد كه به مسافرت برود؟

امام ٧ ساكت ماند.

چند بار پرسيدم. فرمود: «بهتر، آن است كه بماند، مگر اين كه نيازى باشد و چاره‌اى جز سفر براى آن نباشد، يا اين كه بر مال خويش بيمناك باشد».

٣٤٦. امام صادق ٧: در رمضان جز براى حج يا عمره يا مالى كه مى‌ترسى از دست برود يا زراعتى كه هنگام دروى آن رسيده است، مسافرت نرو.

٣٤٧. الكافى (به نقل از ابو بصير): از امام صادق ٧ درباره مسافرت، وقتى كه ماه رمضان وارد شده باشد، پرسيدم.

فرمود: «نه، مگر در مواردى كه مى‌گويم: مسافرت به مكّه، يا جهاد در راه خدا، يا مالى كه مى‌ترسى نابود شود، يا برادرى كه مى‌خواهى با او خداحافظى كنى و او برادر پدر و مادرى نيست».

٣٤٨. تهذيب الأحكام (به نقل از ابو بصير): به امام صادق ٧ گفتم: فدايت شوم! ماه رمضان بر من وارد مى‌شود و بخشى از آن را روزه مى‌گيرم. آنگاه تصميم مى‌گيرم به زيارت قبر امام حسين ٧ بروم. پس [آيا] او را زيارت كنم و روزه را در رفت و برگشت، افطار كنم، يا بمانم تا عيد فطر را درك كنم و پس از آن كه يكى دو روز از عيد فطر گذشت، زيارتش كنم؟

فرمود: «بمان تا عيد فطر شود».

به او گفتم: فدايت شوم! اين، بهتر است؟