ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٧٧ - د دعاى «اللّهمّ ربَّ شهر رمضان»

قدرتش در مُردن افراد است، اى آن كه عبرتش در گورهاست، اى آن كه فرمان‌روايى‌اش در قيامت است، اى آن كه مهابت او در حسابرسى است، اى آن كه داورى‌اش در سنجش [اعمال‌] است، اى آن كه پاداشش در بهشت است، اى آن كه كيفرش در آتش دوزخ است!».

چهل و سوم. «اى آن كه خائفان، به سوى او مى‌گريزند؛ اى آن كه گنهكاران، به درگاه او پناه مى‌برند؛ اى آن كه اهل انابت، به او توجّه مى‌كنند؛ اى آن كه پارسايان، به او مشتاق‌اند؛ اى آن كه سرگردانان، به آستان او پناه مى‌آورند؛ اى آن كه مريدان با او انس مى‌گيرند؛ اى آن كه دوستداران، به او مى‌بالند؛ اى آن كه خطاكاران، به بخشايش او طمع مى‌ورزند؛ اى آن كه اهل يقين، با او آرامش مى‌يابند؛ اى آن كه اهل توكّل، بر او تكيه مى‌كنند!».

چهل و چهارم. «خداوندا! تو را به نامت مى‌خوانم: اى محبوب، اى طبيب، اى نزديك، اى مراقب، اى حسابگر، اى باهِيبت، اى جزادهنده، اى اجابت‌كننده، اى آگاه، اى بينا!».

چهل و پنجم. «اى نزديك‌تر از هر نزديك، اى بهتر از هر محبوب، اى بيناتر از هر بينا، اى آگاه‌تر از هر آگاه، اى برتر از هر شريف، اى والاتر از هر والا، اى نيرومندتر از هر نيرومند، اى بى‌نيازتر از هر بى‌نياز، اى بخشنده‌تر از هر بخشنده، اى مهربان‌تر از هر مهربان!».

چهل و ششم. «اى چيره‌اى كه مغلوب نمى‌شود، اى سازنده‌اى كه ساخته‌شده نيست، اى آفريننده‌اى كه پديده‌آمده نيست، اى مالكى كه بنده نيست، اى غالبى كه بى‌شكست است، اى رفعت‌بخشى كه كسى برتر از او نيست، اى نگهبانى كه كسى نگهبان او نيست، اى يارى‌كننده‌اى كه نيازمند يارى نيست، اى گواهى كه غايب نيست، اى نزديكى كه دور نيست!».

چهل و هفتم. «اى نورِ نور، اى روشنى‌بخش نور، اى آفريدگار نور، اى تدبيركننده نور، اى تقديركننده نور، اى فروغِ هر نور، اى نور پيش از هر نور، اى نور پس از هر نور، اى نور برتر از هر نور، اى نورى كه نورى‌