ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٤١ - ب تسبيحهاى هر روز

رحمتت، اى مهربان‌ترينِ مهربانان!».

ب تسبيح‌هاى هر روز

٥١٠. الإقبال: از اعمال هر روز ماه رمضان، تسبيح است. با سند ما به ابو العبّاس احمد بن محمّد بن سعيد بن عقده، براى ما روايت شده كه گفت: يحيى بن زكريّا بن شيبان علّاف در كتابش در سال ٢٦٥ [ق‌] خبر داده است كه على بن حمزه، از پدرش و حسين بن ابى العلاء زندجى، همگى از ابو بصير، از امام صادق ٧ روايت كرده‌اند كه فرمود: «در هر روز از ماه رمضان، چنين تسبيح مى‌گويى» و در اين تسبيح، افزوده‌اى از روايت جدّم ابو جعفر طوسى را مى‌آوريم:[١]

اوّل. «منزّه است خداوند، آفريدگار بندگان. منزّه است خداوندِ صورت‌آفرين. منزّه است خداوند، آفريدگار همه جفت‌ها. منزّه است خداوند، پديدآورنده تاريكى‌ها و روشنى. منزّه است خداوند، شكافنده دانه و هسته. منزّه است خداوند، آفريننده هر چيز. منزّه است خداوند، آفريدگار آنچه ديدنى و ناديدنى است. منزّه است خداوند، به اندازه كلمات بى‌پايانش. منزّه است خداوند، پروردگار جهانيان. منزّه است خداوندِ شنوايى كه چيزى شنواتر از او نيست؛ از فراز عرش خود، آنچه را زير زمين‌هاى هفتگانه است، مى‌شنود و آنچه را در تاريكى‌هاى خشكى و درياست، مى‌شنود، و ناله و شِكوه را، و راز و نهان را، و وسوسه‌هاى سينه را مى‌شنود و از شنوايىِ او، هيچ صدايى ناشنيده نمى‌ماند».

دوم. «منزّه است خداوند، آفريدگار بندگان. منزّه است خداوندِ صورت‌آفرين. منزّه است خداوند، آفريدگار همه جفت‌ها. منزّه است خداوند، پديدآورنده تاريكى‌ها و روشنى. منزّه است خداوند، شكافنده دانه و هسته. منزّه است خداوند، آفريننده هر چيز. منزّه است خداوند، آفريدگار آنچه ديدنى و ناديدنى است. منزّه است خداوند، به اندازه كلمات بى‌پايانش. منزّه است خداوند، پروردگار جهانيان.

[١] در مصباح المتهجّد است:« در هر روز از ماه رمضان تا آخرش، ده بخش تسبيح گفته مى‌شود كه هر بخشى از آن، تسبيحى جداگانه است».