زير پرچم پيامبرت با دوستان خودت قرار دهى؛ و از تو مى‌خواهم كه دشمنانت و دشمنان پيامبرت به دست من كشته شوند؛ و از تو مى‌خواهم كه با خوارىِ هر كدام از بندگانت كه بخواهى، بر من اكرام كنى و با اكرام هيچ يك از اوليايت، مرا خوار نسازى. خداوندا! براى من راهى (ارتباطى) با پيامبر ٦ قرار بده! مرا خداوند، بسنده است. و درود خداوند بر محمّد و خاندان پاكش باد!».

٥٢١. امام صادق ٧: چون شب اوّل ماه رمضان شود، بگو:

«خداوندا! اى پروردگار ماه رمضان و نازل‌كننده قرآن! اين، ماه رمضان است كه در آن، قرآن را فرو فرستادى و در آن، آيه‌هايى روشن از هدايت و فرقان نازل كردى. خداوندا! روزه‌دارىِ آن را روزىِ ما كن و بر عبادت اين ماه، يارى‌مان نما! خداوندا! آن را براى ما سالم بدار و ما را در آن، تن‌درست كن و آن را از ما همراه با آسانى از سوى خود و عافيت، بگير؛ و قرار بده در آنچه از قضا و تقدير خويش قرار مى‌دهى، از امر حتمى در آنچه در شب قدر از فرمان حكيمانه‌ات مقدّر مى‌كنى، تقديرى كه برنمى‌گردد و تغيير نمى‌يابد، اين كه مرا از حاجيان خانه با حرمت خويش بنويسى، از آنان كه حجّشان نيكو و تلاششان قدردانى مى‌شود و گناهانشان بخشوده و بدى‌هايشان پوشانده مى‌شود؛ و در آنچه مقرّر و مقدّر مى‌كنى، چنين قرار بده كه عمرم را بلند گردانى و از روزىِ حلال، بر من بگسترانى!».

ر. ك: ص ٢٠١ (دعاهاى آمادگى براى ميهمانى خدا كه اغلب در شب اوّل خوانده مى‌شوند).

د همخوابگى با همسر

قرآن‌

«در شب روزه‌دارى، همخوابگى با زنانتان بر شما حلال شده است. آنان براى شما لباس‌اند و شما هم براى آنان لباسيد. خداوند دانست كه شما به خودتان خيانت مى‌كنيد؛ پس توبه شما را پذيرفت و از شما درگذشت. پس، اينك با آنان در آميزيد و آنچه را خداوند براى شما مقرّر كرده، طلب كنيد، و بخوريد و بياشاميد، تا آن دم كه رشته سفيد (صبح) از رشته سياه (شب) در سپيده‌دم، بر شما نمودار شود. سپس روزه را تا شب، به پايان بريد. و در حالى كه در مسجدها معتكف عبادتيد، با آنان در نياميزيد.