به حاكمان رشوه دادن، مكر نمودن و فريب دادن، بخل ورزيدن، سخن گفتنْ آنجا كه نمى‌دانم، خوردن مردار و خون و گوشت خوك و آنچه نام خدا [هنگام ذبحْ‌] بر آن گفته نشده، حسد ورزيدن، ستم كردن، دعوت به فحشا، آرزوى داشتن آنچه خداوند [به ديگرى‌] عطا كرده است،[١] خودپسندى، منّت نهادن به خاطر بخشش، مرتكب ظلم شدن، انكار قرآن، راندن يتيم و نيازمند، شكستن قَسَم، هر سوگند دروغ و ناروا، ستم كردن به هر يك از بندگانت در اموال و موها و آبروها و پوست‌هايشان، و آنچه را چشمم ديده و گوشم شنيده و زبانم گفته و دستم انجام داده و گامم به سوى آن رفته و پوستم به آن رسيده و هر گناهى كه پيش خودم و با خودم گفته‌ام، و از هر سوگند دروغ.

و از: هر زشتى و گناه و خطايى كه كرده‌ام، در تاريكى شب يا روشنايى روز، در جمع يا خلوت، دانسته يا ندانسته، آنچه در ياد دارم يا به يادم نيست، شنيده‌ام يا نشنيده‌ام، در مورد هر آنچه به اندازه چشم بر هم زدنى در آن، پروردگارم را نافرمانى كرده‌ام و در غير اينها، از حلال يا حرامى كه از حق فراتر رفته‌ام يا كوتاه آمده‌ام، از آن روز كه مرا آفريده‌اى، تا اينك كه در جايگاهم نشسته‌ام؛ پس، من از آن به درگاهت توبه مى‌كنم و تو اى بزرگوار! توبه‌پذير و مهربانى.

خداوندا! اى صاحب منّت و احسان و خوبى‌هاى بى‌شمار! بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و توبه‌ام را بپذير و به خاطر فزونى گناهانم و اسرافم بر خويش، توبه‌ام را رد مكن، تا آن كه گناهى را كه از آن پيش تو توبه كردم، دوباره انجامش ندهم. توبه‌ام را اى خداى عزيز توبه‌اى خالصانه، راستين، پذيرفته درگاهت و بالا رفته تا آستانت قرار بده، در آن گنجينه‌هاى رحمتى كه براى دوستانت ذخيره ساخته‌اى، آنگاه كه توبه آنان را پذيرفته و از ايشان راضى شده‌اى!

خداوندا! اين جان، جان بنده توست. از تو مى‌خواهم كه بر محمّد و

[١] اشاره‌اى است به آيه ٣٢ سوره نساء« وَ لا تَتَمَنَّوْا ما فَضَّلَ اللَّهُ بِهِ بَعْضَكُمْ عَلى‌ بَعْضٍ»، يعنى برترى‌ها و نعمت‌هايى كه خداوند به برخى عطا كرده است، نبايد موجب برانگيختن آرزوهاى دور و دراز و دست نيافتنى و يا كينه و حسادت شود، اگر چه آرزوى داشتن شبيه آنها، بدون لطمه زدن به نعمت ديگران، غبطه و بى‌اشكال است.