ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٢٩ - ج دعاهاى امام صادق

نمى‌شود، كه تو همه چيز دارى.

خداوندا! از تو آمرزش مى‌خواهم؛ و از هر گناهى كه از آن توبه كردم، امّا دوباره مرتكب شدم، به درگاهت توبه مى‌كنم؛ و از هر چه از واجباتت و اداى حقّت تباه كردم، از: نماز و زكات، روزه و جهاد، حج و عمره، وضوى كامل و غسل جنابت، شب‌زنده‌دارى و ياد فراوان، كفّاره دروغ و بازگشت‌خواهى در گناه و جلوگيرى از هر چه در آن كوتاهى كردم، از: واجب و مستحب، از تو آمرزش مى‌خواهم و از آن به سويت روى مى‌آورم؛ و از هر گناه كبيره و معصيت و بدى‌اى كه مرتكب شدم و در پى شهوات رفتم و يا خطا كردم، به عمد يا خطا، نهان و يا آشكار، توبه مى‌كنم.

من به درگاهت توبه مى‌كنم، از آن [گناه‌] و نيز از: ريختن خون، نافرمانى پدر و مادر، قطع رَحِم، فرار از ميدان جنگ، تهمت زدن به زنان پاك‌دامن، ظالمانه خوردن مال يتيمان، شهادت دروغ دادن، كتمان شهادت، و اين كه عهد تو را درباره خودم به بهايى اندك بفروشم، و از: رباخوارى، خيانت در غنائم، مال حرام، جادوگرى، كتمان، فال بد زدن، شرك، ريا، سرقت، ميخوارى، كاستن از پيمانه، كم‌فروشى، دشمنى، دورويى، پيمان‌شكنى، دروغ بستن، خيانت، نيرنگ زدن، وفا نكردن به پيمان (تعهّد) و سوگند، غيبت، سخن‌چينى كردن، تهمت زدن، مسخره كردن با چشم و اشاره، نام بد نهادن بر ديگران، آزردن همسايه، ورود بى‌اجازه به يك خانه، فخر، تكبّر، شرك ورزيدن، اصرار بر گناه، سركشى كردن، راه رفتن مغرورانه، حكم ظالمانه نمودن، تجاوز از حق به هنگام خشم، تعصّب ورزيدن، يارى‌رسانى به ستمگر، كمك كردن به گناه و دشمنى، كاستى شمار خانواده و ثروت و فرزند،[١] با گمانْ عملى كردن، در پىِ هواى نفْس بودن، عمل به شهوت، فرمان دادن به منكر، نهى از معروف، تباهگرى در زمين، انكار حق، به ناحق‌

[١] آشكار است كه كاستى خانواده و دارايى گناه نيست و از اين رو احتمال تصحيف در متن مى‌رود و شايد مقصود كاستى‌هايى باشد كه در اثر گناه پديد مى‌آيد.