ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٨٣ - ب آنچه به ضعف مىانجامد

فرمود: «آرى؛ آيا در كتاب خدا نمى‌خوانى كه: «پس، هر كس از شما اين ماه را شاهد بود، آن را روزه بگيرد»؟».

٣٤٩. تهذيب الأحكام (به نقل از محمّد بن فضل بغدادى): به امام عسكرى ٧ نامه نوشتم كه: فدايت شوم! ماه رمضان بر كسى وارد مى‌شود. از دلش مى‌گذرد كه به زيارت امام حسين ٧ و زيارت پدرت در بغداد برود. آيا در خانه‌اش بماند تا پس از پايان يافتن ماه رمضان به زيارت آنان برود، يا در ماه رمضان به مسافرت برود و روزه‌اش را افطار كند؟

امام ٧ چنين نوشت: «براى ماه رمضان، فضيلت و پاداشى است كه ماه‌هاى ديگر ندارند. پس وقتى وارد شد، همان برگزيده مى‌شود».[١]

ب آنچه به ضعف مى‌انجامد

٣٥٠. امام على ٧: روزه‌دار، وارد حمّام نشود و حجامت نكند.

٣٥١. الكافى (به نقل از محمّد بن مسلم): از امام باقر ٧ درباره كسى پرسيدند كه وارد حمّام مى‌شود، در حالى كه روزه است. فرمود: «تا وقتى كه بيم ضعف نداشته باشد، بى‌اشكال است».

٣٥٢. تهذيب الأحكام به نقل از سعيد اعرج: از امام صادق ٧ پرسيدم: روزه‌دار، حجامت مى‌كند؟ فرمود: «اشكالى ندارد، مگر اين كه بر خويش بترسد كه ضعيف شود».

٣٥٣. پيامبر خدا ٦: سه چيز است كه هر يك از شما روزه‌دار بود، خود را در معرض آنها قرار ندهد: حجامت، حمّام و زن زيبا.

[١] علّامه مجلسى در ذيل اين دو حديث مى‌گويد:« اين دو روايت، دلالت دارد كه خوردن روزه به خاطر زيارت آنان، مطلوب نيست، در حالى كه رواياتى در ترغيب به افطار براى آنچه كم‌فضيلت‌تر از آن است، وارد شده است، مثل: تشييع مؤمن يا استقبال از او. از سوى ديگر، به زيارت امام حسين ٧ در شب‌هاى قدر و شب‌هاى ديگر اين ماه، تشويق شده و اين زيارت براى بيشتر مردم جز با افطار روزه، عملى نيست و بعيد نيست كه بشود آن دو روايت را بر تقيّه حمل كرد و خدا داناتر است»( ر. ك: بحار الأنوار: ١٠٠/ ١١٦).