ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٩٧ - و خواندن دعاى روايتشده پيش از افطار

٣٨٠. پيامبر خدا ٦: هر روزه‌دارى، يك دعا [ى مستجاب‌] دارد. پس هرگاه خواست افطار كند، هنگام اوّلين لقمه بگويد:

«اى آن كه آمرزشت گسترده است! مرا بيامرز!».

٣٨١. پيامبر خدا ٦: دعاى روزه‌دار، هنگام افطارش، مستجاب مى‌شود.

٣٨٢. پيامبر خدا ٦: هر بنده روزه‌دارى، هنگام افطارش، يك دعاى مستجاب دارد، كه آن، يا در دنيا به او داده مى‌شود و يا براى آخرتش ذخيره مى‌شود.

٣٨٣. پيامبر خدا ٦: سه نفرند كه دعايشان رد نمى‌شود: روزه‌دار، تا آن كه افطار كند؛ پيشواى دادگر؛ و نفرين ستم‌ديده.

٣٨٤. پيامبر خدا ٦: چهار نفرند كه دعايى از آنان رد نمى‌شود، تا آن كه درهاى آسمان براى آنان گشوده شود و دعايشان به عرش برسد: ... و روزه‌دار، تا آن كه افطار كند.

و خواندن دعاى روايت‌شده پيش از افطار

٣٨٥. سنن أبى داود (به نقل از معاذ بن زهره): به من چنين رسيده كه پيامبر ٦ هرگاه افطار مى‌كرد، مى‌گفت:

«خدايا! براى تو روزه گرفتم و بر روزىِ تو افطار كردم».