ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٠٥ - و خواندن دعاى روايتشده پيش از افطار

«خداوندا! براى تو روزه گرفتيم و با روزىِ تو افطار كرديم. پس، آن را از ما بپذير! همانا تو شنواى دانايى».

٣٩٥. الإقبال: محمّد بن ابى قرّه كه خدا او را قرين خشنودى خود سازد در كتاب عمل شهر رمضان، با سند خويش از امام كاظم ٧، از پدرش، از جدّش امام مجتبى ٧، روايت كرده است كه: «هر روزه‌دار، هنگام افطارش، يك دعاى مستجاب دارد. پس چون وقت اوّلين لقمه شد، بگو:

" به نام خدا. اى گسترده‌آمرزش! مرا بيامرز"».

در روايت ديگرى است: «" بسم اللّه الرحمن الرحيم. اى گسترده‌آمرزش! مرا بيامرز!".

پس هر كه هنگام افطارش چنين گويد، آمرزيده مى‌شود».

٣٩٦. امام صادق ٧: در هر شب ماه رمضان تا پايان آن، هنگام افطار مى‌گويى:

«سپاس، خدايى را كه يارى‌مان كرد تا روزه گرفتيم و روزى‌مان داد تا افطار كرديم. خداوندا! از ما بپذير و ما را بر آن يارى كن و ما را در آن سالم بدار و آن را در آسانى و عافيت از ما دريافت كن! خدايى را سپاس كه روزى از ماه رمضان را از ما گذراند».

٣٩٧. امام كاظم ٧ (به نقل از پدرانش :‌): چون روزه بودى، هنگام افطار خويش بگو: «خداوندا! براى تو روزه گرفتم و بر روزىِ تو افطار كردم و بر تو توكّل نمودم» تا برايت پاداش كسى را بنويسند كه آن روز را روزه داشته است.