شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ٣٣ - ادب كردن شير گرگ را كه در قسمت بىادبى كرده بود

جان بردن: جان به در بردن، خلاص شدن، ايمن گرديدن.

پيشينيان: امّتهاى گذشته.

سياستهاى حق: عذابها كه بر امّتهاى پيشين فرود آمده و قرآن كريم جاى جاى، آن را بيان داشته.

قرون: جمع قرن. يك صد سال، و نيز هر امّتى كه بميرد و كسى از آن باقى نماند (اقرب الموارد).

قُرونِ ماضِيهَ: امّتان گذشته.

سَبَق: پيش، پيشين:

٢٨٦٨/ ٤ امّت مرحومه: امّت پيغمبر آخر زمان، امّت اسلام. ناظر است به حديث: «انَّ امَّتى امَّةٌ مَرْحُومَةٌ لَيسَ عَلَيها فى الآخِرَةِ عَذابٌ، انَّما عَذابُها فِى الدُّنيا القَتْلُ وَ البَلابِلُ وَ الزَّلازِل» (احاديث مثنوى، ص ٣٢).

باد: نخوت، غرور، تكبّر.

استخوان و پشم: استعارت است از آن چه از امّتهاى پيشين مانده است، كه به عذاب حق مبتلا شدند. «لَقَدْ كانَ فِي قَصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لِأُولِي الْأَلْبابِ‌ ...- همانا در داستانهاى آنان پندى بود براى خردمندان ...» (يوسف، ١١١):

١٨٩١/ ٦ از سخنان امير مؤمنان (ع) است كه: «وَ اْعتَبِرُوا بِمَن اضَاعَها وَ لا يَعْتَبِرَنَّ بِكُمْ مَنْ اطاعَها- از آن كه تقوا را رها كرد عبرت گيريد و مبادا آن كه تقوا را پيشه ساخت از شما عبرت گيرد» (نهج البلاغه، خطبه ١٩١).

داستان شير و گرگ و روباه چنان كه ديديم متضمّن نكته‌ها بود كه به برخى‌