شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ٢٨٢ - آمدن ركابدار على(ع) كه از بهر خدا مرا بكش و از اين قضا برهان

قلم تقدير در نامه كردار تو چنين رقمى زده است و دگرگون ساختن آن ممكن نيست. چنان كه نوشته شد هيچ گاه چنين پرسش و پاسخى ميان امام و كشنده او نبوده است و بر حسب ميزان فقهى و به موجب روايات درست فرقه‌هاى اسلامى قاتل بخصوص قاتل ولى خدا از كيفر معاف نخواهد بود و اين تأويلات پرداخته فكر عارفانه مولاناست.

ب ٣٩٤٧- ٣٩٤٢ شفيع: ميانجى، پاى مرد.

خواجه: صاحب اختيار، خداوند.

مملوك: بنده.

فتى ابن الفتى: جوانمرد پسر جوانمرد، اهل معنى، كاملى كه ناقصان را دستگيرى مى‌كند.

٧١١/ ١ خنجر و شمشير: مأخوذ است از شعرى كه منسوب به مولى امير مؤمنان است:

نرگستان: نرگس زار، جاى نرگس، كنايت از باغ و بستان.