شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ٢٣ - صفت توحيد

شسته و مى‌خشكانده، سپس ديگرى از نو آن را به آب مى‌زده تا نيك شسته شود.

مضمون اين بيتها تعداد اسباب است به ظاهر، و مخالف بودن آنها با يكديگر و وحدت آنها در اثر دو جامه شوى. يكى جامه را به آب فرو مى‌برد و ديگرى آن را مى‌خشكاند، و باز يكى به آب مى‌زند. آن كه ظاهر را مى‌بيند و از نتيجه كار آن دو آگاه نيست چنان مى‌پندارد كه هر يك از اين دو مى‌كوشد تا كار ديگرى را ضايع كند، حالى كه حقيقت بين آگاه است كه كار هر يك مكمّل كار ديگرى است. چنين است روش پيغمبران در هدايت مردمان.

ب ٣٠٨٦ مسلك: راه بردن و مقصود نوع هدايت كردن است:

٢١٢٤- ٢١٢٢/ ٣

ب ٣٠٨٨- ٣٠٨٧ خواب بردن: غالب شدن خواب، كه در اينجا غفلت و بى‌توجهى شنونده مقصود است.