شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ١٩٥ - بقيه قصه زيد در جواب رسول

جز او كه توانا و با حكمت است» (آل عمران، ١٨).

ب ٣٦٥٠- ٣٦٤٦ كه بوَد: كه باشد، چه رتبتى دارد.

مشترك: شريك، انباز.

شعشاع: در بيت مورد نظر به معنى تابش و درخشندگى است. ليكن در عربى بدين معنى نيامده و نزديكترين معنى شعشاع در استعمال با معنيى كه مولانا از كلمه خواسته، «نيكو» است. اما مولانا كلمه را به معنى تابان و درخشان به كار برده است و همچنين شعشع را:

٩٦٩/ ٥ سگليدن: گسليدن، از دست دادن.

يار: هم عقيده، هم باور.

ما: ظاهراً مقصود اولو العلم است.

ضيا: روشنى.

خليفه: نايب.

در سه بيت پيش با استناد به آيه شريفه گفت خدا و فرشتگان و خداوندان دانش گواهى مى‌دهند كه جز خدا خدايى نيست. اين بيتها استدراك و يا توضيحى است بر آن كه چون خداوند اصل هر چيز است و هستى همه چيزها از اوست‌