نبايد نيرنگ شياطين انس و حيله‌شان در كار شما، به هراستان افكند و از يارى حق كه پروردگار شما را بدان مخصوصتان كرده بازتان دارد و شما بدى را با آنچه بهتر از آن است ميان خود و آنها برانيد و با اين كار خشنودى خدايتان را با طاعت از او بطلبيد، و حال آنكه خيرى در ميان اين شياطين نيست.

بر شما روا نيست اصول دين خدا را براى آنها آشكار سازيد، زيرا اگر آنها در باره آن نكته‌اى از شما دريابند دشمنتان گردند و بر عليه شما به كار گيرند و در راه نابوديتان بكوشند و به هر آنچه بد مى‌داريد با شما روبرو شوند و در دولت فاجران هيچ انصاف و حقّى به شما ندهند. شما جايگاه خويش را ميان خود و اهل باطل بشناسيد، زيرا براى اهل حق شايسته نيست كه خود را به منزله اهل باطل درآورند، چه خدا نزد خود به اهل حق چونان اهل باطل ننگرد. آيا آنها چگونگى اين سخن خدا را در قرآن درنيافته‌اند؟

أَمْ نَجْعَلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ كَالْمُفْسِدِينَ فِي الْأَرْضِ أَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِينَ كَالْفُجَّارِ[١].

شأن خود را والاتر از اهل باطل بدانيد و خدا و امام و دينتان را در معرض اهل باطل قرار ندهيد كه با اين كار خدا را بر خود خشمگين مى‌سازيد و نابود مى‌شويد. پس اى اهل صلاح! امر الهى و امر كسانى را كه به طاعت او دستور مى‌دهند واننهيد، كه خداوند نعمت شما را دگرگون سازد.

براى خدا هر كه ويژگى شما را دارد دوست بداريد و در راه او مخالفان خود را دشمن شماريد، و براى همرديفان خود دوستى و خيرخواهى خويش را ارمغان كنيد و آن را از ديگران كه با شما دشمنى مى‌ورزند و به شما تجاوز مى‌كنند دريغ بداريد. اين رسم ماست كه خداوند آن را به ما آموخته، پس آن را بستانيد و دركش كنيد و خرد خويش را در آن به كار زنيد و آن را ناديده نگيريد. آنچه با هدايت شما همسويى دارد بگيريد و آنچه با هوى و هوستان موافق است وانهيد.

[١]( يا[ مگر] كسانى را كه گرويده و كارهاى شايسته كرده‌اند، چون مفسدان در زمين مى‌گردانيم، يا پرهيزگاران را چون پليدكاران قرار مى‌دهيم؟»( سوره ص/ آيه ٢٨).