ترجمه روضة کافي شيخ کليني - آژير، حميد رضا - الصفحة ٧٧ - حديث موسى عليه السلام

من را اميد مبر، و در سختى‌ها مرا سپر خود قرار ده و در ناملايمات مرا دژ استوار خود بگير.

اى موسى! چگونه بنده‌اى در برابر من خشوع مى‌يابد كه فضل من را بر خود نمى‌شناسد، و چگونه او احسان مرا در باره خود بشناسد و حال آنكه نه مى‌نگرد و نه مى‌انديشد، و چگونه در آن بنگرد و بينديشد در حالى كه بدان ايمان ندارد، و چگونه بدان ايمان ورزد، با آنكه پاداشى را اميد نمى‌برد، و چگونه پاداشى را اميد برد، در حالى كه به دنيا بسنده كرده است، و آن را پناهگاه خود گرفته و چونان ستمگران بدان گراييده است.

اى موسى! در امور خير به رقابت با اهل آن برخيز، كه خير همچون نام آن است، و شرّ را براى هر فريفته‌اى وارهان.

اى موسى! زبانت را در آن سوى دلت نه و در شب و روز ياد من فراوان كن، تا سود برى، و از خطا پيروى مكن، كه پشيمان شوى كه قرارگاه خطا، همان دوزخ است.

اى موسى! با آنان كه از گناه چشم پوشيده‌اند سخن بگو و همنشين آنان باش، و آنان را برادران خود به هنگام نبودن خويش بگير و با آنها بجوش تا با تو بجوشند.

اى موسى! ناگزير هنگام مرگت فرا رسد، پس توشه كسى را برگير كه ميهمان توشه خويش مى‌گردد.

اى موسى! آنچه براى خشنودى من باشد بسيار است اگر چه اندك باشد، و آنچه با آن جز من خواسته شود، فراوانش اندك باشد، و بهترين روزهايت همان است كه در پيش رو دارى و ببين كه آن كدام روز است، پس براى آن پاسخى بيندوز، كه تو را در آنجا بگيرند و به پرسشت پردازند، و پند خود را از روزگار و اهل آن بگير، كه روزگار فراوانش اندك است و اندكش فراوان، و هر پديده‌اى از ميان مى‌رود پس كار كن، آن گونه كه گويى پاداش كار خود را مى‌بينى، تا بهتر به آخرت طمع‌ورزى. ناگزير آنچه از دنيا باقى مانده همچون از دست رفته‌هاى آن است، و هر كار كنى بايد بر پايه بينش و نقشه كار كنى. پس اى پسر عمران! خودت را هدايت كن شايد كه فردا به روز پرسش، جايى كه مبطلان زيان مى‌كنند كامياب شوى.