در گناه بيشترى كه در آن بسر مى‌برند درآوريد نتوانيد. پس شيطان تو را از جاى به در نبرد و نلغزاند، زيرا عزّت از آن خدا و رسول و مؤمنان است، ولى منافقان نمى‌دانند.

آيا نمى‌دانى كه هر كه منتظر امر ما باشد و بر آزار و ترس خود صبر كند، فردا با ما محشور شود؟ هر گاه ديدى كه حق و اهل حق از ميان رفتند و ناحق، همه جا را فرا گرفت، و قرآن كهنه شمرده شد و در آن تحريفاتى بوجود آوردند، و آن برحسب نظرها تفسير و تأويل شد.

و ديدى كه دين وارونه گشته همچون ظرف آب، و اهل باطل بر حق چيره گشته‌اند، و شرّ و بدى آشكار است و از آن بر حذر نمى‌دارند، و بدكاران را معذور مى‌شمارند، و فسق هويدا شده و مردان به مردان كفايت كنند و زنان به زنان، و ديدى مؤمن دم مى‌بندد و سخن او پذيرفته نمى‌آيد، و فاسق دروغ مى‌گويد و دروغ و افترايش را باز پس نمى‌زند، و ديدى كه كوچك، بزرگ را خوار مى‌شمارد، و پيوند خويشى گسسته مى‌گردد، و ديدى كه با ستاينده فسق و فجور ملاطفت مى‌شود، و سخن او رد نمى‌شود، و پسران خود را بجاى زنان قرار مى‌دهند و زنان با زنان ازدواج مى‌كنند، و ستايش رو به فزونى نهاده، و مرد ثروت خويش را در غير طاعت خدا خرج مى‌كند و از اين كار جلوگيرى نمى‌شود و دستش را نمى‌گيرند.

و ديدى كه اگر كسى كوشش مؤمن را ببيند از آن بخدا پناه برد، و همسايه، همسايه را بيازارد بى‌هيچ مانعى، و ديدى كافر شاد است بدان چه در مؤمن بيند، و خوش است بدان چه از فساد در زمين مى‌بيند، و ديدى كه آنان كه از خدا نمى‌هراسند آشكارا مى مى‌نوشند و براى آن انجمن مى‌كنند، و ديدى كه آمر به معروف خوار است، و فاسق نسبت بدان چه خدا دوست ندارد، توانمند است و ستوده، و ديدى قرآن‌دانان، خوار مى‌شوند و هر كه هم آنان را دوست مى‌دارد خوار مى‌گردند، و راه خير بسته شده است و راه شرّ و بدى باز است و در آن مى‌روند، و خانه خدا بى‌زائر مانده و فرمان ترك آن را مى‌دهند، و مرد مى‌گويد آنچه را نمى‌كند، و ديدى مردان خويش را براى استفاده مردان آماده مى‌كنند و زنان خود را براى زنان.