ترجمه روضة کافي شيخ کليني - آژير، حميد رضا - الصفحة ٤٧ - خطبه امير المؤمنين عليه السلام معروف به خطبه وسيله

خواهد آورد.

آنچه از دنيا روى گرداند و پشت كرد و رفت، ديگر اميدى در برگشت آن نيست و كسى نمى‌داند كه آنچه از آن آيد چيست تا انتظار آن را بكشد. در پى آسايش آن بلا، و ماندگارى آن فنا است. شادمانى آن به حزن آميخته است و ماندگارى در آن با ضعف و سستى، همراه. دنيا چونان باغى است كه چراگاهش سرسبز و آباد است، و هر كس آن را ببيند در شگفت آيد، آبش خوشگوار است و خاكش پاك، ريشه درخت و گل و گياهش نم و رطوبت را به خود كشيده تا هر گاه گياه به پختگى دست يازيد و شاخه‌هاى آن اعتدال يافت ناگاه طوفانى بوزد و برگهايش را پرپر كند و بر زمين ريزد و هر چه به رشته زيبايى درآورده از هم بپاشاند چنان كه خداوند مى‌فرمايد: هَشِيماً تَذْرُوهُ الرِّياحُ وَ كانَ اللَّهُ عَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ مُقْتَدِراً[١].

پس دنيا را چنان بنگريد كه شما را بسيار شگفت زده مى‌كند اما اندك سودى به شما رساند.

خطبه امير المؤمنين عليه السّلام معروف به خطبه وسيله‌

[٤] جابر بن يزيد مى‌گويد: بر ابو جعفر عليه السّلام وارد شدم و عرض كردم: اى فرزند پيامبر! اختلاف شيعه در مذاهب گوناگون مرا گداخته است. پس حضرت فرمود: اى جابر! آيا تو را به مفهوم اختلاف آنها و خاستگاه اين اختلاف و جهت پراكندگى مسلمانان آگاه نسازم؟

عرض كردم: آرى اى فرزند پيامبر. فرمود: اى جابر! اگر آنها به راه جدايى و اختلاف رفتند تو راه اختلاف مپوى. اى جابر! منكر امام زمان عليه السّلام همچون منكر پيامبر است در زمان حياتش. اى جابر! گوش كن و در ياد نگهدار. عرض كردم: اگر بخواهيد چنين كنم.

فرمود: گوش دار و در ياد نگهدار، و تا آنجا كه مركبت مى‌رود آن را به ديگران برسان. همانا امير المؤمنين عليه السّلام هفت روز پس از رحلت پيامبر، پس از فراغت از گردآورى و تأليف‌

[١] بادها پراكنده‌اش كردند، و خداست كه همواره بر هر چيزى تواناست.( سوره كهف/ آيه ٤٥).