ترجمه روضة کافي شيخ کليني - آژير، حميد رضا - الصفحة ٣٨٩ - على عليه السلام در خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله و آله و سلم

سال داشت، و در آن روز هم كافر نبود و بخداى تبارك و تعالى و پيامبرش ايمان داشت، و سه سال زودتر از ديگران بخدا و رسولش ايمان آورد و برپا كردن نماز را آغازيد.

نخستين نمازى كه آن حضرت عليه السّلام با رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم خواند دو ركعت نماز ظهر بود، و خداوند متعال نماز را براى مسلمانانى كه در مكّه بودند اين گونه دو ركعت دو ركعت واجب كرده بود، و پيامبر خدا نيز در مكه نماز را دو ركعتى برپا مى‌كرد، و على عليه السّلام نيز با آن حضرت در مدّت ده سالى كه در مكّه بود نماز را دو ركعتى برپا مى‌كرد تا زمانى كه پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم به مدينه هجرت كرد، و على عليه السّلام را براى انجام كارهايى كه جز او كسى توان انجام آن را نداشت در مكّه به جاى خود گذاشت.

و خروج پيامبر از مكّه در روز نخست ربيع الأوّل، برابر با پنجشنبه سيزدهمين سال بعثت آن حضرت صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و ورد به مدينه روز دوازدهم ربيع الاوّل به هنگام نيم روز بود كه در قبا فرود آمد و نماز ظهر و عصر را دو ركعتى به جاى آورد، و به خانه عمرو بن عوف وارد شد و بيش از ده روز در آن جا ماند. آنها به حضرت صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم عرض كردند: اگر در اين جا مى‌مانى ما براى شما منزل و مسجدى بسازيم. آن حضرت صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم در پاسخ فرمود: نه من چشم به راه آمدن على بن ابى طالب هستم و به او دستور داده‌ام خود را به من رساند، و تا او نيايد من جايى را منزل نگيرم و او به خواست خدا بزودى خواهد آمد.

پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم همچنان در خانه عمرو بن عوف بود كه على عليه السّلام از مكّه آمد و به همان جا وارد شد، و پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم پس از آمدن على عليه السّلام به محلّه بنى سالم بن عوف وارد شد در حالى كه على عليه السّلام هم همراه او بود، و اين به هنگام طلوع خورشيد در روز جمعه بود. پس پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم براى اهالى آن محلّه نقشه مسجدى را كشيد و قبله آن را تعيين كرد و نماز جمعه را دو ركعت در آن جا برپا كرد و دو خطبه هم براى نماز ايراد فرمود. سپس همان روز با آن شترى كه از مكّه آمده بود به سوى مدينه حركت فرمود و على عليه السّلام نيز با آن حضرت بود و از ايشان جدا نمى‌شد و پا به پاى ايشان مى‌رفت. پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم به هيچ يك از قبائل انصار كه سر راه او بودند برنمى‌خورد مگر آنكه به استقبال ايشان مى‌آمدند و از ايشان تقاضا مى‌كردند كه به محلّه آنها فرود آيد و حضرت صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم در پاسخ مى‌فرمود: