خداوند بى‌بهره نمى‌شوند مگر پس از آنكه خودشان آن را دگرگون ساخته و از فرمانبرى حق روى بتافته‌اند و در سپاس گزاردن از نعمت خدا سستى ورزيده‌اند، چه، خداوند عزّ و جلّ در كتاب استوار خود فرموده است: ... إِنَّ اللَّهَ لا يُغَيِّرُ ما بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا ما بِأَنْفُسِهِمْ وَ إِذا أَرادَ اللَّهُ بِقَوْمٍ سُوْءاً فَلا مَرَدَّ لَهُ وَ ما لَهُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ والٍ‌[١]، و اگر نافرمانها و گنه‌پيشگان، در آن هنگام كه از زوال نعمت خدا و رسيدن انتقامش و دگرگون شدن عافيتش حذر مى‌كردند، يقين مى‌يافتند كه اينها همه از سوى خدا و به سبب عملكرد خود آنهاست و در آن حال از اعمال خود دست مى‌شستند و توبه مى‌كردند و از راستى و صدق و صفا و اعتراف به گناه خود به درگاه خداى عزّ و جلّ پناه مى‌بردند، خداوند از همه گناهانشان چشم مى‌پوشيد و از هر لغزشى كه كرده بودند در مى‌گذشت، و هر نعمتى را كه به ايشان ارمغان كرده بود بديشان باز مى‌گرداند، و هر نوع سامانه و نعمتى را كه از ايشان ستانده تباه ساخته بود، به ايشان باز مى‌گرداند.

پس اى مردمان! از خدا آن گونه بترسيد كه بايد، و ترس از خدا را شعار خود سازيد و يقين خويش را خالص گردانيد و از كار زشتى كه شيطان شما را بدان واداشت از جنگ با ولى امر و دانشمندان پس از پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و از همكارى با يك ديگر در پراكندن جمع مسلمانان و از هم پاشاندن كار و تباه ساختن صلاح ميان مردم توبه كنيد. همانا خداى عزّ و جلّ توبه را بپذيرد و از بديها چشم پوشد و به آنچه مى‌كنيد آگاهى دارد.

چگونگى آفرينش برخى ستارگان‌

[٣٦٩] ابو عبد اللَّه مداينى از امام صادق عليه السّلام نقل مى‌كند كه فرمود: همانا خداى عزّ و جلّ در هفتمين فلك ستاره‌اى آفريد و آن را از آب سرد خلق فرمود و ديگر ستارگان روان، از آب گرم هستند، و آن ستاره پيامبران و اوصياست و همان ستاره امير المؤمنين عليه السّلام است كه‌

[١]« همانا خداوند نعمتى را كه نزد گروهى است تغيير ندهد تا آنچه را در خودشان هست تغيير دهند، و چون خدا بر گروهى بدى خواهد جلوگيرى ندارد، و آنها را جز خدا دوستدارى نيست»( سوره رعد/ آيه ١١).