ترجمه روضة کافي شيخ کليني - آژير، حميد رضا - الصفحة ٢٧٧ - ادامه داستان قوم صالح عليه السلام در قرآن

حديث اندام آدم عليه السّلام‌

[٣٠٨] مقاتل بن سليمان مى‌گويد: از امام صادق عليه السّلام پرسيدم: طول قامت آدم و حوّا آن هنگام كه به زمين فرو درآمدند چه قدر بود؟ امام عليه السّلام فرمود: ما در كتاب على بن ابى طالب عليه السّلام چنين يافته‌ايم كه چون خداى عزّ و جلّ آدم و همسرش حوّا را به زمين در فرو فرستاد دو پاى آدم روى بلندى كوه صفا بود و سرش زير افق آسمان. آدم از گرماى خورشيد به درگاه الهى ناليده خداوند عزّ و جلّ به جبرئيل وحى فرمود كه آدم از گرماى فراوان آفتاب مى‌نالد، جبرئيل او را در هم فشرد و قامتش هفتاد ذراع به ذراع خود آدم گرديد، و حوّا را نيز در هم فشرد و او نيز قامتى به طول سى و پنج ذراع به ذراع خودش گشت.

حديث در مسأله ارث‌

[٣٠٩] حارث بن مغيره مى‌گويد: از امام صادق عليه السّلام پيرامون مردى پرسش كردم كه پدرش در زمان جاهليت اسير شده و برده گشته است و اين شخص نمى‌دانسته كه پدرش چنين وضعى داشته مگر پس از آنكه در دوران اسلام، پشت به پشت از پدران، برده به دنيا آمده‌اند، و سپس اين شخص آزاد شده. امام عليه السّلام فرمود: اين شخص به همان پدرانى منسوب است كه در اسلام برده بوده‌اند و از همان قبيله‌اى محسوب مى‌شود كه پدرش در آن قبيله برده شده، اگر در ميان آنها معروف و شناخته شده باشد، و از همان پدران ارث مى‌برد و آنها نيز از او ارث مى‌برند.

سه خصلت مخصوص مؤمن‌

[٣١٠] عبد المؤمن انصارى از امام باقر عليه السّلام روايت مى‌كند كه فرمود: همانا خداى تبارك و تعالى به مؤمن سه خصلت ارمغان كرده است: ارجمندى در دنيا و آخرت، رستگارى در دنيا و آخرت و هيبت در سينه ستم پيشگان.