ترجمه روضة کافي شيخ کليني - آژير، حميد رضا - الصفحة ٢٥٨ - ادامه داستان قوم صالح عليه السلام در قرآن

ناصِبَةٌ^ تَصْلى‌ ناراً حامِيَةً[١]. پس هر شخص ناصبى سخت كوش عملش بر باد است.

شيعيان مايند كه به پرتوى خداى عزّ و جلّ گويايند، و هر كه مخالف آنانند پراكنده و نامفهوم سخن مى‌گويند. بخدا سوگند هيچ بنده‌اى از شيعيان ما نيست كه بخوابد مگر آنكه خداى عزّ و جلّ روحش را به آسمان بالا برد و به آن بركت دهد، پس اگر عمرش به سر آمده باشد آن را در گنجينه‌هاى رحمت خويش و گلستانهاى بهشتى و در سايه عرشش جاى دهد، و اگر عمرش به سر نيامده باشد همراه فرشتگان امين خود باز فرستد تا آن را به پيكرى كه از آن بيرون آمده بازگردانند تا در آن جاگير شود.

بخدا سوگند كه حاجيان شما و عمره‌گزارانتان، خاصّان درگاه خداى عزّ و جلّ هستند، و كم توشگان شما توانگران، و توانگران شما قناعت پيشه‌گانند، و براستى كه همه شما اهل دعوت خدا و اهل اجابت او هستيد.

[٢٦٠] نيز عمرو بن ابى المقدام در حديث ديگرى مانند حديث بالا را از امام صادق عليه السّلام روايت كرده و در آن افزايشى چنين آورده است:

آگاه باشيد كه براستى هر چيزى را گوهرى است و گوهر فرزندان آدم، محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم است و پس از آن حضرت، ما و شيعيانمان هستيم. خوشا بر شيعيان ما كه چه نزديكند به عرش خداى عزّ و جلّ، و چه نيكوست رفتار خداى عزّ و جلّ نسبت بديشان در روز رستخيز. بخدا سوگند اگر بر مردم گران و بزرگ نمى‌آمد و شيعيان را خودستايى در بر نمى‌گرفت فرشتگان، رو در رو به آنها سلام مى‌كردند. بخدا سوگند هيچ بنده‌اى در شيعيان ما نيست كه قرآن را ايستاده در حال نماز بخواند مگر آنكه در برابر هر حرفى از آن صد حسنه بدو دهند، و اگر نشسته در نماز بخواند، براى هر حرفى پنجاه حسنه بدو بخشند، و شخص خاموش از شيعيان پاداش تلاوت‌كننده قرآن مخالفان را دارد، بخدا سوگند شما در بسترهاى خويش غنوده‌ايد و مزد مجاهدان در راه خدا را داريد، و در نماز ايستاده‌ايد و پاداش صف بستگان در راه خدا را دريافت مى‌كنيد. بخدا سوگند شماييد آن كسانى كه‌

[١]« تلاش كرده و رنجيده، در آتش سوزان درافتند»( سوره غاشيه/ آيه ٣ و ٤).