ترجمه روضة کافي شيخ کليني - آژير، حميد رضا - الصفحة ١٥٨ - حديث آدم و درخت و فرزندان او

... وَ نُوحاً هَدَيْنا مِنْ قَبْلُ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِهِ داوُدَ وَ سُلَيْمانَ وَ أَيُّوبَ وَ يُوسُفَ وَ مُوسى‌ وَ هارُونَ وَ كَذلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ^ وَ زَكَرِيَّا وَ يَحْيى‌ وَ عِيسى‌ وَ إِلْياسَ كُلٌّ مِنَ الصَّالِحِينَ^ وَ إِسْماعِيلَ وَ الْيَسَعَ وَ يُونُسَ وَ لُوطاً وَ كلًّا فَضَّلْنا عَلَى الْعالَمِينَ^ وَ مِنْ آبائِهِمْ وَ ذُرِّيَّاتِهِمْ وَ إِخْوانِهِمْ وَ اجْتَبَيْناهُمْ وَ هَدَيْناهُمْ إِلى‌ صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ‌ ... أُولئِكَ الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ وَ الْحُكْمَ وَ النُّبُوَّةَ فَإِنْ يَكْفُرْ بِها هؤُلاءِ فَقَدْ وَكَّلْنا بِها قَوْماً لَيْسُوا بِها بِكافِرِينَ‌[١].

پس خداوند، فاضلان از اهل بيت او و برادران و نسل او را بدان گماشته است، و اين است تفسير سخن پروردگار كه: «اگر امتت بدان كافر شوند به تحقيق برگماشته‌ام اهل بيت تو را، بدان ايمانى كه تو را براى آن برانگيختم و آنها هرگز بدان كافر نشوند، و آن ايمانى را كه تو را براى آن فرستادم، از خاندانت بيرون نبرم كه پس از تو علماى امّت و حكمرانان و امامان بعد از تو هستند و اهل استنباط علمى هستند كه در آن دروغ، گناه، ناحق، بدمستى و خودنمايى نيست، اين است شرح و بيان پايان كار اين امّت.

همانا خداوند عزّ و جلّ اهل بيت پيامبرش را پاك گردانيد و براى آنها مزد رسالت خود را خواست كه همان دوستى با آنهاست، و ولايت و امامت را براى آنها مقرّر كرد و ايشان را اوصيا و دوستان ثابت پس از او در ميان امّتش نمود، پس اى مردم! از آنچه گفتم عبرت بگيريد كه خداوند عزّ و جلّ ولايت و طاعت و مودّت و استنباط علم خود و حجتهاى خود را در كجا نهاده است، پس از او بپذيريد و بديشان چنگ در زنيد تا نجات يابيد و حجّت روز قيامت شما باشند و راه شما گردند به سوى درگاه پروردگار عزّ و جلّ، كه راهى به سوى خدا نرسد و به ولايت و دوستى خداوند عزّ و جلّ پيوستى نباشد مگر در پرتو

[١]« و نوح را از پيش راه نموديم، و از نسل او داود وَ سُلَيْمانَ وَ أَيُّوبَ وَ يُوسُفَ وَ مُوسى‌ وَ هارُونَ‌ را[ هدايت كرديم‌]، و اين گونه نيكوكاران را پاداش مى‌دهيم. وَ زَكَرِيَّا وَ يَحْيى‌ وَ عِيسى‌ وَ إِلْياسَ‌ را كه همه از شايستگان بودند. و اسماعيل و يسع و يونس و لوط كه جملگى را بر جهانيان برترى داديم، و از پدران و فرزندان و برادرانشان برخى را[ بر جهانيان برترى داديم‌] و آنان را برگزيديم و به راه راست راهنمايى كرديم. آنان كسانى بودند كه كتاب و داورى و نبوت بديشان داديم، و اگر اينان‌[ مشركان‌] بدان كفر ورزند بى‌گمان گروهى‌[ ديگر] را بر آن گماريم كه بدان كافر نباشند»( سوره انعام/ آيه ٨٤ تا ٨٩).