و اين چنين هبة اللَّه و نسل او علم و ايمان و اسم اكبر و ميراث نبوّت و نشانه‌هاى دانش پيامبرى را پنهان مى‌داشتند تا خدا نوح را مبعوث كرد، و وصيّت هبة اللَّه هنگامى آشكار گشت كه در وصيّت آدم عليه السّلام نگريستند و نوح را پيامبرى يافتند كه آدم عليه السّلام به ظهور او بشارت داده بود و به او گرويدند و از او پيروى كردند و او را تصديق نمودند، و آدم عليه السّلام به هبة اللَّه وصيّت كرده بود كه با اين وصيّت در سر هر سالى تجديد بيعت كند و اين روز براى آنها عيد باشد و نوح و زمان او را به خاطر بياورند، همچنين در وصيّت هر پيامبرى رسيده است تا آنكه خدا محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم را مبعوث كرد و ايشان نوح را با علمى كه نزد ايشان بود شناختند و اين است مفهوم سخن خداوند عزّ و جلّ: لَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً إِلى‌ قَوْمِهِ‌ ...[١]، و پيامبرانى كه از آدم تا نوح ظهور كردند پنهان بودند و به همين سبب در قرآن نامى از آنها به ميان نيامده است و چونان پيامبران ديگر به نام آنها تصريح نشده است، و اين است سخن پروردگار كه فرمود: وَ رُسُلًا قَدْ قَصَصْناهُمْ عَلَيْكَ مِنْ قَبْلُ وَ رُسُلًا لَمْ نَقْصُصْهُمْ عَلَيْكَ‌[٢] يعنى چنان كه از پيامبران عيان نام برده‌ام از اين پيامبران پنهان نام نبرده‌ام.

پس نوح در ميان مردمش نهصد و پنجاه سال بزيست و در پيامبرى او هيچ كس، با وى مشاركت نداشت، ولى او قدم به ميان قومى نهاد كه پيامبران ميان او و آدم را تكذيب مى‌كردند. و اين است فرموده خداوند كه: كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ الْمُرْسَلِينَ‌[٣] يعنى پيامبران ميان او و آدم عليه السّلام تا آنكه سخن پروردگار بدين مى‌رسد: وَ إِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ‌[٤]. و چون زمان پيامبرى نوح سپرى گشت و روزگارش پايان يافت خداوند عزّ و جلّ به او وحى فرستاد كه: اى نوح! همانا پيامبرى تو سپرى گشت و روزگارت پايان‌

[١]« همانا نوح را به سوى قومش فرستاديم»( سوره اعراف/ آيه ٥٩).

[٢]« و پيامبرانى‌[ را فرستاديم‌] كه در حقيقت‌[ ماجراى‌] آنان را قبلا بر تو حكايت نموديم؛ و پيامبرانى‌[ را نيز برانگيخته‌ايم‌] كه‌[ سرگذشت‌] ايشان را بر تو بازگو نكرده‌ايم»( سوره نساء/ آيه ١٦٤).

[٣]« قوم نوح، پيامبران را تكذيب كردند»( سوره شعراء/ آيه ١٠٥).

[٤]« و در حقيقت، پروردگار تو همان شكست ناپذير مهربان است»( سوره شعراء/ آيه ١٢٢).