و ترس از خدا را در دلتان احساس كنيد. و بياد آوريد آنچه را خداوند از ثواب نيك خود در هنگام برگشت به درگاه وى به شما وعده داده است، چنانچه شما را از عذاب خود بر حذر داشته، زيرا هر كه از چيزى بيم دارد از آن بر حذر باشد و هر كه از چيزى حذر كند آن را وانهد. از غافلانى نباشيد كه به خرّمى دنيا دل سپرده‌اند؛ آنهايى كه براى بدكردارى‌ها توطئه مى‌كنند، زيرا خداوند در كتاب خود مى‌فرمايد: أَ فَأَمِنَ الَّذِينَ مَكَرُوا السَّيِّئاتِ أَنْ يَخْسِفَ اللَّهُ بِهِمُ الْأَرْضَ أَوْ يَأْتِيَهُمُ الْعَذابُ مِنْ حَيْثُ لا يَشْعُرُونَ^ أَوْ يَأْخُذَهُمْ فِي تَقَلُّبِهِمْ فَما هُمْ بِمُعْجِزِينَ^ أَوْ يَأْخُذَهُمْ عَلى‌ تَخَوُّفٍ‌[٢].

پس بپرهيزيد از آنچه خدا شما را با آنچه كه در كتابش آورده نسبت به ستمكاران بر حذر داشته، و آسوده خاطر نباشيد از اينكه بر سر شما فرود آيد بعضى از آنچه در كتاب خود به مردم ستم پيشه وعده كرده است. بخدا سوگند، خداوند شما را در قرآن خود به شرح حال ديگران پند آموخته است. همانا خوشبخت و سعادتمند كسى است كه از ديگران پند آموزد، و هر آينه خداوند در قرآن خود، به شما شنوانده است كه با مردم ستمكار از اهل آباديهاى پيش از شما چه كرده است، در آنجا مى‌فرمايد: وَ كَمْ قَصَمْنا مِنْ قَرْيَةٍ كانَتْ ظالِمَةً[٣]، كه منظور از قريه، مردم آن است چنان كه مى‌فرمايد: وَ أَنْشَأْنا بَعْدَها قَوْماً آخَرِينَ‌[٤]، و نيز مى‌فرمايد: فَلَمَّا أَحَسُّوا بَأْسَنا إِذا هُمْ مِنْها يَرْكُضُونَ^ لا تَرْكُضُوا وَ ارْجِعُوا إِلى‌ ما أُتْرِفْتُمْ فِيهِ وَ مَساكِنِكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْئَلُونَ‌[٥]، كه مقصود آن است:

[١]« در حقيقت كسانى كه‌[ از خدا] پروا دارند، چون وسوسه‌اى از جانب شيطان بديشان رسد[ خدا را] به ياد آورند و بناگاه بينا شوند»( سوره اعراف/ آيه ٢٠١)

[٢]« آيا كسانى كه تدبيرهاى بد مى‌انديشند، ايمن شدند از اينكه خدا آنان را در زمين فرو ببرد، يا از جايى كه حدس نمى‌زنند عذاب بر ايشان بيايد؟ يا در حال رفت و آمدشان‌[ گريبان‌] آنان را بگيرد، و كارى از دستشان برنيايد؟ يا آنان را در حالى كه وحشت زده‌اند، فرو گيرد؟»( سوره نحل/ آيه ٤٥ تا ٤٧).

[٣]« و چه بسيار شهرها را كه‌[ مردمش‌] ستمكار بودند، درهم شكستيم»( سوره انبياء/ آيه ١١).

[٤]« و پس از آنها قومى ديگر پديد آورديم»( سوره انبياء/ آيه ١١).

[٥]« پس چون عذاب ما را احساس كردند، بناگاه از آن مى‌گريختند.[ هان‌] مگريزيد، و به سوى آنچه در آن متنعم بوديد و[ به سوى‌] سراهايتان باز گرديد، باشد كه شما مورد پرسش قرار گيريد»( سوره انبياء/ آيه ١٢ و ١٣).