پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٩٧ - وصيتهاى امير مؤمنان به امام حسين عليه السلام

از نبرد صفين نيز هم‌چنان در كليه رخدادها نظير ماجراى حكميت و جنگ نهروان، در كنار پدر حضور داشته است.

بديهى است كه رخدادهايى كه امام حسين عليه السّلام در كنار پدر ارجمندش شاهد آن‌ها بود، فوق‌العاده دردناك و تلخ و آن‌گاه كه خوارج نقشه قتل برجسته‌ترين نمونه انسان كامل پس از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله را طراحى كردند و ابن ملجم مرادى تبهكار و پس‌مانده خوارج، در محراب عبادت شمشير زهرآلود بر فرق نازنين پيشواى خود امير مؤمنان وارد ساخت، فاجعه، به اوج خود رسيد.

وصيت‌هاى امير مؤمنان به امام حسين عليه السّلام‌

وصيت‌هاى امير مؤمنان عليه السّلام به فرزندش حسين عليه السّلام دليل بر توجه و اهتمام فوق‌العاده آن حضرت به فرزندش حسين عليه السّلام است.

در نهج البلاغه آمده است: هنگامى كه ابن ملجم ملعون، امير مؤمنان عليه السّلام را ضربت زد، آن حضرت به امام حسن و امام حسين چنين وصيت كرد:

«اوصيكما بتقوى اللّه، و ان لا تبغيا الدنيا و ان بغتكما، و لا تأسفا على شى‌ء منها زوي عنكما، و قولا بالحقّ، و اعملا للأجر و كونا للمظالم خصما، و للمظلوم عونا.

أوصيكما و جميع ولدي و أهلي و من بلغه كتابي بتقوى اللّه و نظم أمركم و صلاح ذات بينكم؛ فانّي سمعت جدّكما صلّى اللّه عليه و آله يقول: «صلاح ذات البين أفضل من عامّة الصلاة و الصيام.»

اللّه اللّه في الأيتام! فلا تغبّوا أفواههم، و لا يضيعوا بحضرتكم.

و اللّه اللّه في جيرانكم! فإنّهم وصّية نبيّكم، ما زال يوصي بهم حتى ظننّا انّه‌