پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٤٢ - ٤ امام حسين عليه السلام در گذر قرنها و نسلها

مردم نمودار گشت، ديدگان در برابر عظمت آن نور، خاشع گرديد. آن بزرگوار به افتخارى نائل آمد كه نظيرش را تاريخ عرب و غيرعرب و قديم و جديد، سراغ نداشت. در جهان خاندانى نظير خاندان حسين وجود ندارد كه شهدايى به تعداد و قدرت و توان و ياد و نام آنان به جامعه تقديم نمايد. براى حسين عليه السّلام همين بس كه در تاريخ اين دنيا و طى صدها سال، تنها اوست كه شهيد و فرزند شهيد و پدر شهيدان لقب يافته است‌[١].

٨. عمر ابو نصر مى‌گويد: اين سرگذشت خاندانى از قريش است، كه پرچم ايثار و از خودگذشتگى و شهادت و جوانمردى را از شرق تا غرب گيتى به دوش كشيدند؛ سرگذشتى كه بخش‌هاى گوناگونش را با جوانانى تدوين نمود كه مانند ديگر مردم نزيستند و چونان سايران نمردند؛ به اين دليل كه خداوند، اين گروه از آفريدگانش را با قرار دادن نبوّت و وحى و الهام در خانه هايشان، بر ديگران فضيلت و برترى بخشيد. افزون بر اين، بهره عبادت و پرستش افراد عادى را براى اين خاندان، نخوانست بلكه آنان را براى آوارگى و شهادت و ارزش‌هاى والايى چون امر به معروف و نهى از منكر ذخيره ساخت و بر آنان واجب ساخت كه تا آخرين فرد دودمانش پرچمدار تقوا و خير و صلاح باشند[٢].

٩. عبد الحفيظ ابو السعود مى‌گويد: حسين عليه السّلام سمبل مبارزه آزادگى و جان نثارى و شهادت در راه مكتب و آرمان و ذلّت‌ناپذيرى در برابر جور و ستم و طغيان حاكمان ستم‌پيشه، تلقّى مى‌شد[٣].

١٠. به گفته احمد حسن لطفى: مرگى كه موردنظر امام حسين عليه السّلام بود از

[١] . ابو الشهداء الحسين بن على ع ١٥٠ چاپ نجف، مطبعة الغرى الحديثه.

[٢] . آل محمّد فى كربلا ٣٠.

[٣] . سبطا رسول اللّه الحسن و الحسين ١٨٨.