پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٨ - ٣ جايگاه امام حسين عليه السلام از ديدگاه معاصران
برآيم، ولى به خدا سوگند! هيچگونه عيبى در او نمىبينم[١].
١٤. هنگامى كه مروان حكم از وليد بن عتبة بن ابى سفيان (فرماندار مدينه) خواست امام حسين عليه السّلام را در صورت بيعت نكردن به قتل برساند، در پاسخ او گفت: مروان! به خدا سوگند! اگر دنيا و آنچه را در آن است در اختيار داشته باشم، دوست ندارم دستم را به خون حسين آغشته سازم. سبحان اللّه! به جرم اينكه حسين گفت: بيعت نمىكنم او را بكشم؟! به خدا سوگند! پندار من اين است هركه به روى حسين عليه السّلام تيغ بكشد روز قيامت كفه ميزان عملش سبك خواهد بود[٢].
١٥. زمانى كه ابن زياد، قيس بن مسهّر صيداوى، پيك امام حسين عليه السّلام را دستگير كرد به او فرمان داد بر فراز منبر رود و حسين عليه السّلام و پدر بزرگوارش را دشنام دهد، وى بر منبر بالا رفت و پس از حمد و ثناى خدا، اظهار داشت:
مردم! حسين بن على، بهترين آفريده خداست، او فرزند فاطمه دخت نبىّ اكرم صلّى اللّه عليه و آله و من پيك او به نزد شمايم من در منطقه «حاجر بطن ذى الرمه» از او جدا شده و نزد شما آمدم، سخن آن بزرگوار را بشنويد و از او اطاعت كنيد و پس از اين سخنان، عبيد اللّه بن زياد و پدرش را لعنت فرستاد و براى امير مؤمنان على عليه السّلام و فرزندش حسين، رحمت و مغفرت مسئلت نمود. ابن زياد دستور داد او را از بلنداى كاخ به زير افكنند و بدن پاكش قطعه قطعه شد[٣].
١٦. يزيد بن مسعود نهشلى (رحمة اللّه) در خطبهاى مىگويد: حسين بن على فرزند گرانمايه امير مؤمنان و نواده ارجمند رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و انسانى
[١] . اعيان الشيعه ١/ ٥٨٣.
[٢] . البداية و النهاية ٨/ ١٤٧.
[٣] . همان ١٨/ ١٦٨.