پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٤٢ - بىدينى يزيد و كينهاش به پيامبر صلى الله عليه و آله

مى‌چكيد[١].

مطالعه زندگى گستاخانه يزيد در دوران حيات پدرش براى درك علّت امتناع عموم صحابه و تابعان از تن درندادن به بيعت يزيد براى خلافت، كافى به نظر مى‌رسد.

اهداف و مقاصد و خواسته‌هاى انحرافى يزيد طى دوران كوتاه حكومتش به خوبى آشكار گرديد. وى كه با زور بر مسلمانان به نام پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله حاكميت يافته بود آن‌گاه كه دست پليدش به ريختن خون نواده و گل خوشبوى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله حضرت ابا عبد اللّه الحسين عليه السّلام آلوده گشت، از ابراز حقد و كينه خود نسبت به رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و انحراف از رسالت آن بزرگوار، پروايى به خود راه نداد.

بى‌دينى يزيد و كينه‌اش به پيامبر صلّى اللّه عليه و آله‌

وجود يزيد، سرشار از حقد و كينه نسبت به رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله بود، زيرا پيامبر در جنگ بدر وى را در مرگ اعضاى خاندانش عزادار كرده بود آن‌گاه كه يزيد عترت پاك رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله را كشتار نمود و شادمان و مسرور بر مسند حكومت تكيه زد (به خيال خود) در واقع انتقام خود را از پيامبر اكرم گرفته بود و آرزو مى‌كرد پدرانش حضور داشته و شاهد انتقام‌گيرى وى از خاندان پيامبر باشند و در اين خصوص اشعار عبد اللّه بن زبعرى را زمزمه مى‌كرد:

اى كاش نياى من كه در جنگ بدر كشته شدند مى‌بودند و ناله و فرياد خزرج را از برخورد نيزه‌ها نظاره‌گر بودند و در اين صورت از شادى و سرور

[١] . اغانى ابو الفرج اصفهانى ٧/ ١٧٠.