پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٤٠ - بادهنوشى

و خواهران ازدواج مى‌كرد و شراب مى‌نوشيد و نماز را ترك مى‌كرد. به خدا سوگند! اگر كسى همراه من نبود، براى رضاى خدا آن‌چه را با خود داشتم آشكار مى‌ساختم‌[١].

اعضاى آن هيئت اظهار داشتند: از نزد مردى بى‌دين مى‌آييم كه شراب مى‌نوشيد و چنگ مى‌نواخت و با سگ‌ها بازى مى‌كرد[٢].

از منذر بن زبير نقل شده كه در وصف يزيد گفت: به خدا سوگند! وى شراب مى‌نوشيد. به خدا سوگند! به گونه‌اى مست مى‌شد كه نماز را ترك مى‌كرد[٣].

ابو عمر بن حفص با اين سخن وى را توصيف مى‌كند و مى‌گويد: به خدا سوگند! با چشم خود ديدم يزيد به گونه‌اى مست است كه نماز را ترك مى‌كند ...[٤].

كفر يزيد از اشعار ذيل كه در وصف شراب گفته به خوبى پيدا است:

خورشيد مى كه برجش قعر خم است، مشرقش ساقى و مغربش دهان من است، هرگاه از درون خم به پياله ريزد، نظير مردمى كه در حطيم و زمزم به جنبش در آيند، جلوه‌گر مى‌شود.

اگر روزى خوردن مى در دين احمد حرام گرديد، آن را بر مسلك و آيين مسيح فرزند مريم، بنوش.[٥]

مسعودى درباره او مى‌گويد يزيد تار و چنگ مى‌نواخت و از باز شكارى و سگ و بوزينه و يوز، نگاهدارى مى‌كرد و همواره شراب مى‌نوشيد. پس از

[١] . تاريخ ابن عساكر ٧/ ٣٧٢، تاريخ الخلفاء سيوطى/ ٨١.

[٢] . تاريخ ابن عساكر ٧/ ٣٧٢، تاريخ الخلفاء سيوطى/ ٨١.

[٣] . البداية و النهاية ٨/ ٢١٦، كامل ابن اثير ٤/ ٤٥.

[٤] . همان.

[٥] . تتمة المنتهى ٤٣.