پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١١٤ - مسلمانان قبل از صلح با معاويه

رواياتى وجود ندارد و در اين راستا وجود روايات معتبرى كه با اين روايات غيرصحيح در تعارض است، گواه بر سخن ماست، از جمله:

١. امام صادق عليه السّلام فرمود:

«نحن قوم فرض اللّه طاعتنا و انتم تأتمّون بمن لا يعذر الناس بجهالته»؛[١]

ما مردمى هستيم كه خداوند اطاعتمان را واجب شمرده است و شما از كسى پيروى مى‌كنيد كه مردم با ناشناختن او معذور نيستند.

٢. مردى از امام رضا عليه السّلام پرسيد: آيا اطاعت از شما واجب است؟

حضرت فرمود: آرى.

مرد پرسيد: آيا وجوب اطاعتتان مانند اطاعت از على بن ابى طالب عليه السّلام است.

امام فرمود: آرى.[٢]

٣. از ابو جعفر روايت شده كه حمران بدو عرض كرد: به نظر شما چرا على و حسن و حسين عليهم السّلام براى اقامه دين خدا دست به قيام زدند تا از ناحيه طاغوت‌ها مورد قتل و كشتار قرار گيرند و به شهادت برسند و يا شكست بخوردند؟

امام عليه السّلام فرمود: اى حمران! خداى تبارك و تعالى اين امور را با قضا و قدر خويش بر آنان مقدر، مورد تأييد و قطعى ساخته سپس آن را به اجرا در آورده است. بنابراين، على و حسن و حسين عليهم السّلام و با آگاهى قبلى كه از ناحيه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله داشتند، دست به قيام زدند و سكوت برخى از ما نيز برخاسته از علم و آگاهى بوده است.[٣]

[١] . اصول كافى ١/ ١٤٣ باب وجوب اطاعت ائمه.

[٢] . اصول كافى ١/ ١٤٣ باب وجوب اطاعت ائمه.

[٣] . اصول كافى ١/ ٢٢١ باب ائمه هيچ عملى را جز با پيمان از ناحيه خداى عز و جل و به فرمان او انجام نمى‌دهند و از آن پا فرا نمى‌نهند.