صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٥٣٥ - تبيين آزادى مطبوعات

سخنرانى [در جمع بانوان شاغل در مؤسسه كيهان (آزادى و حدود آن)]

زمان: ٨ خرداد ١٣٥٨/ ٣ رجب ١٣٩٩

مكان: قم‌

موضوع: آزادى و حدود آن‌

حضار: بانوان شاغل در مؤسسه كيهان‌

بسم اللَّه الرحمن الرحيم‌

تبيين آزادى مطبوعات‌

من به طور كلى مسائل را طرح مى‌كنم. افراد چطور هستند، من اطلاعى ندارم. به طور كلى، در هر كشورى، مطبوعات آن كشور و تلويزيون و راديوى آن كشور بايد در مسير آن ملت و در خدمت ملت باشد. مطبوعات بايد ببينند كه ملت چه مى‌خواهد، مسير ملت چيست، روشنگرى در آن طريق داشته باشند و مردم را هدايت كنند. اگر مطبوعاتى پيدا شد كه مسير آنها بر خلاف مسير ملت است، راهى كه آنها مى‌روند غير از راهى است كه ملت مى‌رود، اين بر فرض اينكه ... دولت هم اجازه بدهد كه بنويسند و بگويند لكن مورد تأييد اين ملت نمى‌تواند باشد؛ و نبايد آن را حساب كرد كه يك رسانه ملى است و يك روزنامه كشورى و ملى است. و اگر خداى نخواسته در نوشتن و ننوشتن، نوشتن مقالات انحرافى و ننوشتن مقالاتى كه در مسير ملت است اين نحو عمل بكنند، اين به نظر مى‌آيد كه توطئه در كار باشد؛ اين غير از آزادى مطبوعات است.

آقايانى كه اسم از «آزادى» مى‌آورند، چه آقايانى كه داخل در مطبوعات هستند و چه قشرهاى ديگرى كه فرياد از آزادى مى‌زنند، اينها آزادى را درست بيان نمى‌كنند، يا نمى‌دانند. در هر مملكتى آزادى در حدود قانون است، در حدود قوانين آن مملكت است. مردم آزاد نيستند كه قانون را بشكنند. معنى آزادى اين نيست كه هر كس بر خلاف قوانين بر خلاف قانون اساسى يك ملت، بر خلاف قوانين ملت هم هر چه دلش مى‌خواهد بگويد. آزادى در حدود قوانين يك مملكت است. مملكت ايران مملكت اسلامى است و قوانين ايران قوانين اسلام است. در قانون اساسى زمان سابق هم اين معنا