صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٢٦ - غلبه قدرت الهى ارتش و ملت بر قدرتها

سخنرانى [در جمع پرسنل ارتش (زندگى رؤساى حكومت در صدر اسلام)]

زمان: ٥ ارديبهشت ١٣٥٨/ ٢٧ جمادى الاول ١٣٩٩

مكان: قم‌

موضوع: زندگى رؤساى حكومت در صدر اسلام- توصيه به ارتش‌

حضار: جمعى از پرسنل ارتش‌

بسم اللَّه الرحمن الرحيم‌

رئيس حكومت در صدر اسلام‌

... رئيس دولت با ساير افراد ملت فرق نداشته است؛ رئيس دولت در زمان رسول اللَّه- صلى اللَّه عليه و آله و سلم- خود پيغمبر بود، و وضع و رفتارش با مردم به اين طور بود كه در مسجد وقتى كه تشريف داشت و اشخاص هم بودند، اگر كسى از خارج مجلس وارد مى‌شد و غريبه بود نمى‌دانست رئيس دولت كدام يك از اينهاست و مى‌پرسيد كدام هستيد. تشريفات به اين معنا كه در بين طاغوت بوده است هر گز نبوده است. رئيس دولت در زمان حضرت امير- سلام اللَّه عليه- در محضر قاضى حاضر شد، و با آن يهودى كه ادعا داشت- يا ايشان ادعا داشتند- طرح دعوا كردند و قاضى وقتى كه خواست احترامى از حضرت امير المؤمنين بكند، ايشان گفتند حق ندارى؛ در محضر قضا ما يكى هستيم. و بعد هم حكم را عليه او- عليه حضرت امير- داد و ايشان تسليم شدند. اسلام [داراى‌] يك همچو امرى است؛ اسلام يك همچو آزادى، يك همچو دمكراسى دارد. كجا همچو امرى است؟ در كجا سراغ داريد كه رئيس دولت را در محضر قاضى كه از [طرف‌] خود او نصب شده است حاضر كند و به دادخواهى با يك يهودى احضار كند و حاضر بشود و تسليم قاضى باشد؟ در كدام مملكت- اين مملكتهايى كه ادعاى آزادى و دمكراسى مى‌كنند- سراغ داريد؟ بياوريد نظير اين را.

غلبه قدرت الهى ارتش و ملت بر قدرتها

ارتش در زمان رسول خدا و در زمان اصحاب رسول خدا براى ملت بوده است و