عمل خودشان را مى‌بينند، همراه عمل خودشان است. جهنم از اعمال ما درست مى‌شود. بهشت هم از اعمال ما درست مى‌شود. همه‌اش عمل ماست. كوشش كنيد كه عمل صالح باشد؛ سازگار باشد با طبيعت و فطرت.

محبت روحى و مداواى جسمى‌

همين اعمالى كه شما انجام داديد ارزشش را ما نمى‌توانيم تعيين كنيم. در يك ميدان جنگى كه دارد گلوله غرش مى‌كند و دشمن با تانك و توپ حمله كرده است، براى نجات دادن يك انسان كسى خودش را به خطر بيندازد و برود نجات بدهد او را، ارزش اين كار را در اينجا نمى‌توانيم ما تعيين كنيم كه چقدر ارزش دارد. قضيه نجات يك آدم نيست. قضيه آن حال روحى است كه اين آدم دارد؛ و با آن حال روحى مى‌رود و اين اقدام را مى‌كند. اين عمل شما ارزش دارد پيش خدا و اين عمل را ادامه بدهيد. ان شاء اللَّه آن چيزها نمى‌آيد در كار؛ لكن خوب تصادفها هست؛ گرفتاريها هست؛ مرضها هست، همه اينها هست.

شغل شما يك شغل شريفى است و پرارزش. تماس لمسى شما داريد با آن برادرهاى گرفتار، توجه كنيد كه خوب انجام بدهيد. با آنها خوب رفتار كنيد. يك نفرى كه الآن گرفتار است، و مثلًا زير اتومبيل رفته است يا زخم خورده است يا زلزله ديده است يا چه، اين آن قدرى كه احتياج به مداوا دارد بيشتر احتياج به لطف دارد. اين كسى كه مى‌رود او را نجات مى‌دهد، پرستارى مى‌كند، مى‌آورد طبيبى كه او را مى‌بيند، آن قدرى كه اين آدم الآن احتياج دارد كه به او تلطف كنند، ترحم كنند، خوب رفتار كنند، بيشتر از آن اندازه‌اى است كه مداوا كنند. اين يك لطف روحى است و آن يك گرفتارى جسمى. خيلى بايد توجه داشته باشيد به اينكه با اينهايى كه سر و كار داريد و اينها گرفتار هستند، با اينها طورى رفتار كنيد كه اين گرفتاريهايشان سبك بشود. وقتى با آنها رفتارِ خوب باشد، مثل يك پدرى كه اولادش را مى‌خواهد نجات بدهد، اين مادرى كه بچه‌اش گرفتارى دارد و مى‌خواهد نجاتش بدهد، آن قدرى كه الطاف اين مادر او را آرام مى‌كند، مداوا آن قدر در او تأثير ندارد، اين الآن احتياج به اين دارد كه روحش آرام بشود. مادر روح اين را