صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٥١١ - پايگاه مردمى، رمز پايدارى نظام

دارد و حفظ كند ملت است. ملت مى‌تواند اين قدرتها را حفظ كند. اگر ملت پشتيبان اين جمعيت شد، اينها همه كارى مى‌توانند بكنند. و اگر ملت يكوقتى نارضايتى پيدا كرد، اگر امروز صحبت نكنند، چند روز ديگر صدايشان درمى‌آيد؛ چند وقت ديگر صدايشان در مى‌آيد. آن روزى كه ملت صدايش در بيايد، ديگر نمى‌تواند يك قدرتى با آن مقابله بكند. از اين جهت، بايد همه ما توجه به اين معنا داشته باشيم كه آنچه ملت را راضى مى‌كند اين است كه ببينند كه شهربانى براى آنهاست؛ نه شهربانى ضد آنهاست. در زمان طاغوت، مردم شهربانى را، ارتش را، ژاندارمرى را، دولت را، تا برسد به خود آن آدم، ضد خودشان مى‌ديدند. اگر هم فرض كنيم يك شهربانى يا يك رئيس شهربانى بود كه اين موافق با ملت بود، نمى‌توانست عملى بكند كه مردم از او احساس كنند كه اين موافق است، و لهذا خوب و بدش در نظر همه مردم بد بود؛ و آن پايگاهى كه بايد از آن اول تا آن آخر داشته باشد، در ملت آن پايگاه را از دست داد. وقتى بنا شد كه پايگاه ملت از دست رفت، و نتوانستند هم جورى بكنند كه دوباره اعاده‌اش بكنند، اين است كه فرو مى‌ريزد.

پايگاه مردمى، رمز پايدارى نظام‌

اين الآن براى شما و ما و همه قشرهاى دولت و ملت، و خصوصاً قشرهايى كه قواى انتظامى هستند، اين بايد يك سرمشق و يك الگو باشد كه ببينيم كه يك قدرت بزرگ وقتى پايگاه ملى ندارد، اين قدرت نمى‌تواند بايستد سرپاى خودش. يك قدرت و لو بزرگ نباشد اگر پايگاه ملى داشته باشد، اين غلبه مى‌كند. كوشش كنيد كه پايگاه ملى براى خودتان درست كنيد. اين به اين است كه گمان نكنيد كه شما صاحب مقام هستيد، منصب هستيد بايد به مردم فشار بياوريد. هر چه صاحب منصب ارشد باشد بايد بيشتر خدمتگزار باشد. مردم بفهمند كه هر درجه‌اى كه اين بالا مى‌رود با مردم متواضعتر مى‌شود. اگر يك همچو كارى شد و يك چنين توجهى به مسائل شد و يك همچو عبرتى از تاريخ براى ما شد، هر قوه‌اى پايگاه ملى پيدا مى‌كند؛ و پايگاه ملى حافظ