صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٠ - جوانهاى شما جوانهاى ما بودند

سخنرانى [در جمع خانواده شهداى گنبد (اظهار تأثر از فجايع منطقه)]

زمان: ٢٤ فروردين ١٣٥٨/ ١٥ جمادى الاول ١٣٩٩

مكان: قم‌

موضوع: اظهار تأثر از فجايع گنبد

حضار: خانواده شهداى گنبد

[در اين ديدار ابتدا مادر يكى از شهدا سخنانى ايراد كرد كه خلاصه آن در زير آمده است:

اى امام! ما در گنبد هيچ امنيت نداريم، ناموس و مالمان در خطر است. من دختر چهارده ساله‌ام را در آنجا گذاردم تا به حضور شما برسم. وقتى حركت مى‌كردم دخترم گفت: مرا هم به خدمت امام ببر، مرا به چه كسى مى‌سپارى؟ آيا من از خود و ناموسم چگونه دفاع كنم؟ اى رهبر! من شرم دارم بگويم كه مادرى با گريه مى‌گفت در جلوى روى من اين گروه جنايتكار به دخترم تجاوز كرده و سر از بدن او جدا كردند.].

بسم اللَّه الرحمن الرحيم‌

جوانهاى شما جوانهاى ما بودند

اى مادر! براى من مرگ بهتر از اين است كه اين مصيبتها را بشنوم. اى مادرها و خواهرهاى من! جوانهاى شما جوانهاى ما بودند. مولا امير المؤمنين- سلام اللَّه عليه- براى ربوده شدن يك خلخال از پاى يك كسى كه يهوديه بود فرمود كه اگر انسان بميرد بهتر از اين است كه بشنود اين را. [١] من اگر بميرم بهتر از اين است كه [اين مصيبتها را بشنوم‌]. اى مادرها و خواهرهاى من! اى برادرهاى من! اسلام از اين شهيدها بسيار داشته است. پيغمبر اسلام در جنگهاى مختلف شهدا داده است، امير المؤمنين- سلام اللَّه عليه- در جنگها عزيزها از دست داده است. سيد الشهداء- سلام اللَّه عليه- خود و تمام عزيزانش را از دست داد. شهداى شما با آنها ان شاء اللَّه محشورند. اگر در راه اسلام باشد غم نيست؛ ما

[١] نهج البلاغه، خطبه ٢٧.