كردند. بانكها را همه را خالى كردند و رفتند. الآن هر بانكى از اين عائله چند صد ميليون دلار طلبكار است. همه چيز را بردند. فرهنگ ما را بردند، روحانيت ما را تضعيف كردند و رفتند، فرهنگ ما را از بين بردند و رفتند، اقتصاد ما را خراب كردند و رفتند، كشاورزى ما را بكلى از بين بردند و رفتند، همه چيز ما را بردند؛ حالا كه همه چيز ما را بردند و ما مثل يك حبسيهايى كه از حبس يكدفعه قفس شكسته و بيرون آمديم و هر كدام يك طرف، يك جايى مى‌پريم، همه متوجه شديم به گرفتارى خودمان.

همكارى اقشار ملت در سازندگى‌

توجه [كنيم‌] به اينكه يك همچو گرفتارى نمى‌شود فوراً رفع بشود؛ يك شب نمى‌شود يك همچون گرفتارى يك قرن، نيم قرن، پنجاه و چند سال را كه براى ما ... درست كردند و براى ما خانه خرابى درست كردند، اين را با يك ماه، دو ماه، چهار ماه نمى‌شود ... درست كرد. شما خيال نكنيد كه به فكر شما نيستند؛ الآن نمى‌توانند به فكر هيچ كس باشند. شما خيال مى‌كنيد كه اينها مثلًا راجع به ساير بلاد هم كارى كردند و براى شما نكردند. نمى‌توانند آقا، مطلبْ مطلب بزرگى است؛ همه با هم بايد دست به هم بدهيم، يك مقدار بايد فرصت بدهيم، يك مقدار بايد همراهى كنيم، همه‌مان همراهى كنيم. اگر من طلبه با اين آقايان علما، با شما علما، با شما آقايان، دست به هم ندهيم و دولت را تأييد نكنيم و همه با هم نشويم، نمى‌توانيم اين خرابيها را درستش كنيم. خرابى است الآن؛ همه خراب است.

عمده مطلب ايران كشاورزى بود. اينها به اسم «اصلاحات ارضى» كشاورزى را بكلى از بين بردند و ايران شد يك بازارى كه دستش را مرتب دراز مى‌كند پيش دولتهاى خارجى- خصوصاً امريكا- [كه‌] «گندم بده، جو بده نمى‌دانم چه»! با اينكه ايران اگر خودش كشاورزى را بكند، بايد صادر بكند به ساير ممالك؛ نبايد از آنجا بگيرد. همه چيز ما را از بين بردند. دامدارى ما را از بين بردند. مراتع ما را، مراتعى كه- به تصديق خود خارجيها- گفتند بهترين مراتع براى دامدارى، غنى ترين مراتع براى دامدارى، مرتع فلان‌