صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٤٤ - قيام و استقامت از ويژگيهاى رهبرى

سخنرانى [در جمع عشاير مَمَسَنى و دانشجويان يزد (چگونگى قيام پيامبران)]

زمان: ٢١ ارديبهشت ١٣٥٨/ ١٤ جمادى الثانى ١٣٩٩

مكان: قم‌

موضوع: چگونگى قيام پيامبران‌

حضار: عشاير مَمَسَنى و دانشجويان و استادان دانشسراى عالى يزد

اعوذ باللَّه من الشيطان الرجيم‌

بسم اللَّه الرحمن الرحيم‌

قيام و استقامت از ويژگيهاى رهبرى‌

انبيا در تبليغاتشان ابتداءً يك بودند. موسى- عليه السلام- يك نفر بود؛ رسول اكرم- صلى اللَّه عليه و آله و سلم- اول كه مأمور شد، خودش- تنها- مأمور شد: قُمْ فَأَنْذِرْ [١]) ٣٥١ (؛ نهضت كن و مردم را دعوت كن. دعوت، ابتداءً از خود حضرت شروع شد. آن روز كه اعلام نبوت فرمود، يك زن‌ [٢] و يك بچه‌ [٣] به او ايمان آورد؛ لكن استقامت- كه لازمه رهبرى انبياى گرام است- به طور كامل در رسول اكرم بود: وَ اسْتَقِمْ كَما أُمِرْتَ؛ [٤] نهضت كن و استقامت كن.

اين دو خاصيت در پيشبرد مقاصد بزرگ پيغمبر اسلام دخالت داشت: قيام و استقامت. اين استقامت موجب شد كه با اينكه هيچ در دست نداشت و تمام قواى قدرتمندان بر خلاف او بود- به طورى كه در مكه نمى‌توانست به طور علن دعوت كند- لكن مأيوس نمى‌شد از اينكه نمى‌تواند علناً مردم را دعوت كند. مأيوس نبود. دعوت زيرزمينى بود. يكى يكيها را به خود جذب كرد، تا وقتى كه تشريف بردند به مدينه، مأمور

[١] سوره مدثر، آيه ٢.

[٢] حضرت خديجه كبرى- سلام اللَّه عليها.

[٣] حضرت على امير المؤمنين- عليه السلام.

[٤] بخشى از آيه ١٥ سوره شورى.