صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٠٧ - تلاش براى ايرانى آباد

ما را بچاپند، در خارج منعكس كنند كه ايران خودش را نمى‌تواند اداره كند، يكى بايد برود اداره‌اش كند! يك كودتا بكنند و همان مسائل را با يك وضع بدتر از سابق پيش بياورند و ما باز در سالهاى طولانى ديگر- تا خدا مى‌داند چه وقت- باز زير همان چيزهايى كه پيشتر بوده باشيم.

آنكه من الآن به شما آقايان عرض مى‌كنم اين است كه ما الآن بين راه هستيم؛ ما نرسيديم به مقصد. يك مقصد اين بود كه اين اشخاص دزد و چپاول و چپاولگرها را دستشان را كوتاه كنيم. تا يك قدرى كوتاه شد- يعنى يك قدر مهمى كوتاه شد- آنها هم مال ملت را برداشتند و خوردند و بردند و فرار كردند. اما دستشان الآن از اينجا كوتاه است و ان شاء اللَّه از آنها هم پس گرفته مى‌شود، ان شاء اللَّه. و ما آن مقدارى كه تا حالا كار كرديم موانع را برداشتيم؛ موانع رشد انسانى و رشد ملى و رشد طبيعى را برداشتيم. اما الآن همه موانع برداشته نشده؛ يك مقدار از اين اقشارش باقى مانده و الآن دارند مفسده مى‌كنند و با هر حيله‌اى كه باشد مى‌خواهند يك اختلافى ايجاد كنند.

تلاش براى ايرانى آباد

و اما مهم اين است كه، مملكت كه حالا مى‌گوييم دست خودمان است، يك مملكتى باشد كه خودكفا باشد، سازندگى شروع بشود تا مملكت به طورى كه اقتصادش صحيح باشد، كشاورزى‌اش درست بشود، دانشگاههايش درست بشود، قضاوتش درست بشود. همه اينها آشفته‌اند؛ مثل زمان طاغوتند ديگر. الآن [هنوز] متحول نشده؛ براى اينكه دولت الآن دولتِ انتقالى است، يك دولت مستقرى نيست. بنا بر اين، آنكه الآن براى همه ما لازم است اين است كه تمام توجهمان- به اين باشد كه اين نهضت محفوظ باشد. تمام توجه به اين باشد كه قشر دانشگاهى با قشر- عرض مى‌كنم كه- مدارس قديمه اينها با هم جوش بخورند. يكى از كارهايى كه اينها در سالهاى طولانى كردند اين بود كه دانشگاهى، كه يك عضو مهمى در هر كشورى است، با روحانيت كه يك عضو مهمى در كشور ماست، اينها را از هم جدا كنند. اين را دشمن او كنند، او را دشمن اين؛ با