سرحدات و كنار سرحدات بيرون از كشور، چه در طرف تركيه و چه در طرف افغانستان و چه در طرف عراق، و آنجاها هستند اشخاص، جاهاى ديگر هم هستند؛ و اينها يك توطئه‌اى الآن دارند و مى‌خواهند يك اجتماعى داشته باشند؛ با هم روابط پيدا دارند مى‌كنند؛ و عمالشان توى جمعيت افتاده است و توى قشرهاى مختلف ملت افتاده است و اشكال‌تراشى مى‌كنند. امروز بايد، توجه به اين معنا داشته باشيم كه وقت اشكال‌تراشى و وقت اينكه حالا ما چه شد كارمان، يك قدرى زود است. حالا همه را بايد توجه به اين بدهيم كه ما بين راهيم الآن. يك رأيى ملت داده‌اند به جمهورى اسلامى؛ با رأى ملت جمهورى اسلامى رسميت دارد؛ اما محتوايش تا حالا تحقق پيدا نكرده. اسلام كه اين نيست. ما مى‌دانيم كه همه قشرهايى كه هست باز رنگهايش رنگهاى غير اسلامى است. لكن الآن اگر چنانچه همه ما توجه به اين بدهيم كه برويم سراغ اينكه فلان اداره وضعش چه جورى است، فلان رئيس اداره وضعش چه جورى است، فلان كس چه جورى است، فلانى خوب عمل نمى‌كند، فلانى خوب عمل مى‌كند، اگر از آن معنايى كه الآن ما دنبالش هستيم و مى‌خواهيم متحققش بكنيم، مى‌خواهيم قانونش را بگذرانيم، مى‌خواهيم مجلسش را درست بكنيم، اگر از اين مرز ما برگرديم به اين مسائل فرعى و اصل را از دست بدهيم، خوف اين است كه دوباره برگردد مطلب به حال اول.

كارشكنى و اشكال‌تراشى‌

الآن وقت اين نيست كه ما- عرض بكنم كه- ناراحت بشويم از اينكه چرا خوب دولت كار نمى‌كند. خود دولت هم مى‌داند كه آن طور نمى‌تواند با شدت كار بكند؛ اما سوء نيت ندارد. من اينها را خوب مى‌شناسم. اينها سوء نيت ندارند. كار زياد است؛ گرفتارى زياد است؛ آشفتگى زياد است. و اضافه كنيد به اين زيادى آشفتگى و كار، اينكه اشكال‌تراشى زياد است. مى‌روند نمى‌گذارند كه اين كارگرهاى نفت، كارگرهاى ادارات، كارخانه‌ها، نمى‌گذارند اينها كار بكنند. مى‌گويند كه بايد ما همين حالا اين كارفرماها را همه را از بين ببريم، و چه بكنيم. در صورتى كه الآن وقت اين‌