صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٥٦ - نقش پيشوايان در فلاح و فساد جامعه

تبارك و تعالى از شماها انتظار اين معنا را دارد كه شماها تربيت كنيد جامعه را، و اين يك خدمت بزرگ است كه اگر خوب انجام بگيرد اين خدمت اين قدر ارج دارد كه نمى‌توانيم ما تعريفش را از عهده برآييم. و اگر خداى نخواسته بد انجام بگيرد، فسادش آن طور است كه عالَم فاسد مى‌شود، اگر عالِم فاسد بشود اين طور نيست كه مثل يك آدم عادى است كه اگر فاسد شد خودش فاسد است، اين مرضى مسرى است، سارى است، فساد عالِم سرايت مى‌كند به همه قشرها، من خودم ... كه سابقاً يكوقتى مى‌رفتم بعض از شهرها را مى‌ديدم كه مردمش صالحند، خوبند وقتى كه توجه مى‌شد كه چطور اينها همه مردم صالح خوبى هستند؟ معلوم مى‌شد كه عالِم آن شهر، آدم خيلى خوبى است، اينها همه اقتدا كرده‌اند به آن عالم كه خوب است.

نقش پيشوايان در فلاح و فساد جامعه‌

علما در هر جا باشند از باب اينكه مردم به آنها توجه دارند اگر صالح باشند خواه ناخواه مردم را به صلاح مى‌كشند، و اگر فاسد باشند خواه ناخواه مردم را به فساد مى‌كشند.

و شما جزء قشر علماى ملت هستيد و شما هم، همان عهده دارى را داريد. در يك اداره كه وارد بشويد رئيس اداره را همه مرد و همه اداره توجه به او دارند، اگر رئيس اين اداره يك مرد صالحى باشد و يك مرد امينى باشد خواه ناخواه به واسطه توجهى كه ساير اقشار به او دارند در آنان هم تاثير مى‌كند و اگر بخواهند يك انحرافى هم پيدا بكنند مخفيانه و بدون [اينكه‌] كسى بفهمد و كم كم هم اصلاح مى‌شوند. اما اگر خداى نخواسته رئيس اين اداره يك آدم دزدى شد، اين دزدى در همه جا ديگر به طور رايگان همه دزد مى‌شوند اگر رئيس يك مملكتى كه مردم به او توجه دارند دزد شد به مردم سرايت مى‌كند.

اخلاق فاسد رژيم پهلوى فاسد كرد قشرهاى زيادى از مملكت ما را. آنهايى كه روابط داشتند نزديك بودند مى‌ديدند اعمال اينها را آنها همه فاسد شدند. اين طور نبود