صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٥٧ - سيره حكومتى امام على (ع)

كه همه فاسد بودند و رفتند آنجا؛ خير، بسيارى‌شان شايد از اول خوب آدمهايى صحيحى بودند؛ لكن وقتى وارد شدند در دستگاه ظلم، دستگاه چپاولگرى، ديدند كه آنكه همه به او توجه دارند و همه به او تعظيم مى‌كنند سر دسته دزدهاست. ناچار به اين اشخاصى كه اطراف هستند و نزديك هستند اين دزدى و اين خيانت سرايت مى‌كند، و لهذا يكى از خيانتهاى بزرگى كه اينها به ما كردند اين خيانت است كه شايد در رأس همه خيانتها باشد كه نيروهاى انسانى ما را خراب كردند.

پنجاه و چند سال اينها در اين مملكت حكمفرمايى كردند و در اين پنجاه و چند سال هم چه كردند كه رجال ما را از بين بردند، الّا كمى‌شان را. رؤساى مجالس، رؤساى خود وكلاى مجالس به واسطه همين فسادى كه قشر حاكم داشت همه فاسد از كار درآمدند، سرايت مى‌كند. آنكه توده مردم متوجه به او هستند هر مقدارى كه توجه سعه‌اش زيادتر باشد فساد او بيشتر سرايت مى‌كند، چنانكه صلاحش بيشتر سرايت مى‌كند، يك حاكم عادل يك مملكت را به عدالت مى‌كشد.

سيره حكومتى امام على (ع)

اگر فرض كنيد يك نفر مثل حضرت امير- سلام اللَّه عليه- حكومت داشته باشد در يك مملكتى سيره او را وقتى كه اهل اين مملكت ببينند كه زندگى خودش چى هست، چه جور اعاشه مى‌كند با دار و دسته خودش چه جور رفتار مى‌كند، اولاد خودش چه جور هستند، زندگى اولاد خودش چه جور هستند، اصحاب خودش چطور هستند، قوم و خويشهاى خودش چطور هستند، بستگان، نزديكان خودش چطور هستند، وقتى توده مردم نگاه كردند كه رئيس مملكتشان وضع خوراك و پوشاكش از خود آنها كمتر است، وقتى كه مى‌آيد نماز جمعه مى‌خواهد بخواند چون يك پيراهن دارد شسته و تر پوشيده است به حسب تاريخ، بالاى منبر وقتى خطبه مى‌خواند دامنش را اين طور مى‌كند كه خشك بشود، يك پيراهن دارد وقتى كه دو تا پيراهن كرباس مى‌خرد خوبش را مى‌دهد به قنبر به حسب تاريخ و بدش را خودش تنش مى‌كند، وقتى آستينش بلند است آستينش‌