صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٣٣ - سلوك رؤسا و امراى صدر اسلام

سخنرانى [در جمع پرسنل شهربانى (تفاوت حكومت اسلامى با ديگر حكومتها)]

زمان: ٢٠ ارديبهشت ١٣٥٨/ ١٣ جمادى الثانى ١٣٩٩

مكان: قم‌

موضوع: تفاوتهاى حكومت اسلامى با حكومتهاى ديگر

حضار: پرسنل شهربانى جمهورى اسلامى ايران‌

[بسم اللَّه الرحمن الرحيم‌]

سلوك رؤسا و امراى صدر اسلام‌

... يكى از فرقهاى بين حكومت اسلام با ساير حكومتها، اين است كه در حكومت اسلام جوّ، جوّ محبت است. بين شخص اول مملكت مثل رسول خدا كه شخص اول بود و در زمان خلافت امير المؤمنين شخص اول امير المؤمنين بود با ادنى‌ فردى كه به حسب نظر مردم ادنى‌ حساب مى‌شدند فرق اساسى مربوط به دنيا نبود. اين طور نبود كه رسول خدا حالا كه در رأس واقع شده و رئيس امت است مثل ساير حكومتها رياست بكند. در مسجد مى‌آمدند مى‌نشستند؛ اصحابشان و اتباعشان هم توى مسجد بود؛ كسى، از خارج كه مى‌آمد نمى‌دانست كدام از آنها پيغمبر است. مى‌پرسيد كدامتان پيغمبر هستيد؟ در نشستن اين طور نبود كه يكى در بالاى تخت بنشيند و ما بقى مقابلش بايستند و سلام نظامى بكنند! حضرت امير هم همين طور بود. صدر اسلام وضع اين طور بود، اين طور نبود كه امراى لشكر- امراى لشكر خيلى مهم هم داشتند- با مردم ديگر فاصله بگيرند؛ جوّ محبت بود. آنها در يك محيط دوستى و رفاقت و محبت زندگى مى‌كردند. بين خودشان «رُحَماء» بودند؛ يعنى همه با هم دوست و رفيق ... با رحمت رفتار مى‌كردند. و وقتى كه مقابل كفار واقع مى‌شدند، آنجا «اشِداء» بودند [١]. همين آدمى كه، همين حضرت اميرى كه توى مسجد وقتى كه مى‌آمد با سايرين پهلوى هم مى‌نشستند و صحبت مى‌كردند وقتى رفته بود توى آن مزرعه آن رعيتى كه آنجا بود يك غذايى داشت. حضرت فرمود:

[١] اشاره به آيه ٢٩ سوره فتح.