صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٥٣٢ - راه طولانى براى ساختن كشورى اسلامى

دارد، انسانى كه متعهد است، انسانى كه مهذب است، دست ظالم را كوتاه مى‌كند لكن مقصد همين نيست. اين يكى از خدمتهايى است كه مى‌كند. آزادى براى مردم تأمين مى‌كند. لكن اين يكى از مقاصد است؛ همه اين نيست. استقلال براى كشور تأمين مى‌كند لكن همه مقصد اين نيست. رفاه براى امت درست مى‌كند لكن مقصد اين نيست.

تربيت همه جانبه انسان، هدف اصلى‌

انسان حيوان نيست، انسان يك موجودى است كه در طرف سعادت به بالاترين مقام مى‌رسد، در طرف كمال به بالاترين مقام موجودات مى‌رسد؛ و اگر انحراف داشته باشد، از پست ترين موجودات پست تر است. انبيا كه ديدند مردم در هلاكت هستند از حيث اخلاق، از حيث عقايد، از حيث اعمال، مكتبهايى را خداى تبارك و تعالى به آنها الهام كرد تا نجات بدهد انسان را به همه ابعادى كه دارد، اگر انسان حيوانى بود مثل ساير حيوانات، لكن حيوانى كه تدبير دارد، حيوانى كه اهل صنعت است، اگر اين بود، احتياج به آمدن انبيا نداشت؛ براى اينكه اين راه راهى است كه ماديين خودشان ادراك مى‌كنند. آمدن انبيا براى اين است كه آن راههايى كه بشر نمى‌داند، آن حقايقى را كه انسان نمى‌داند، به آنها تعليم بفرمايند. انبيا براى راهنمايى يك مقام بالاتر، يك مقام انسانى بالاتر، آمده‌اند. قرآن كتاب آدم‌سازى است؛ براى آدم ساختن آمده است. كتاب حيوان‌سازى نيست؛ كتاب تعمير ماديت نيست؛ همه چيز است. انسان را به تمام ابعاد تربيت مى‌كند. ماديات را قبول دارد در پناه معنويات؛ و ماديات را تَبَع معنويات قرار مى‌دهد.

راه طولانى براى ساختن كشورى اسلامى‌

مملكت ما وقتى مملكت اسلامى است كه تعاليم اسلام در آن باشد. اگر تعاليم اسلامى در آن نباشد، اسلامى نيست؛ هر چه ما بگوييم «جمهورى اسلامى»، جمهورى اسلامى لفظ نيست. با رأى ما جمهورى اسلامى تحقق پيدا نمى‌كند. بله، رژيم رسمى رژيم جمهوريت مى‌شود لكن اسلامى نمى‌شود مگر آنكه احكام اسلام در او جارى‌