جلوگيرى بكند. كارى به اين ندارند كه در باطن ذات خودش، يا در منزل خودش، در خفا، چه واقع مى‌شود. اصلًا كارى به اين ندارند. فقط تو خيابان نيايند و عربده نكشند و نظم را به هم نزنند. اين چيزى است كه مسلكهاى غير توحيدى همه آن طور هستند. به خلاف مسلكهاى توحيدى و اديانى كه از آسمان به انبياى بزرگ نازل شده است. اديان به همه ابعاد بشر كار دارند، انسان خودش از قبل از اينكه بچه متولد بشود، ازدواج چه جور بايد باشد ...؛ شرايط ازدواج چيست؛ چه زنى را بايد انتخاب كرد؛ زن چه مردى را بايد انتخاب بكند. براى اينكه خوب، اين ازدواج كِشتى است براى پيدا شدن يك بشر. قبل از اينكه اصلًا ازدواجى باشد، پيش‌بينى اينكه اين بچه وقتى كه به دنيا مى‌آيد به طورى باشد كه سلامت باشد و سلامت نفس داشته باشد؛ و لهذا توجه به اين نيز قبل از ازدواج شده است: شرايط ازدواج؛ با چه شرايطى؛ بعد در حال حمل. قبل از حمل، در حالى كه مى‌خواهد اين لقاح واقع بشود با چه شرايطى بايد باشد و چه احكامى بايد داشته باشد؛ وقتى كه بچه حمل است، مادر چه چيزهايى خوب است بخورد؛ از چه چيزهايى خوب است پرهيز كند؛ چه جور باشد زندگى او. در وقت حمل چه چيزها بايد باشد، بعد از اينكه به دنيا آمد بچه، آن كسى كه مى‌خواهد شير بدهد بچه را چه جور باشد، اگر بخواهند يك شيردهى و دايه‌اى براى او بگيرند چه جور شير بدهد به بچه؛ چه اوقاتى باشد؛ با چه شرايطى باشد. در دامن مادر، مادر چه جور با اين معاشرت داشته باشد. و بعد از اينكه از دامن مادر بيرون آمد، پدر چه جور بايد باشد؛ عائله چه جور باشند براى تربيت اين بچه؛ معلم چه جور باشد. در جامعه كه مى‌آيد، در جامعه چه جور وضعى داشته باشد. تمام اينها براى اين است كه اين انسان كه در خارج مى‌خواهد تحقق پيدا كند، يك انسان مهذب باشد؛ صحيح العمل باشد؛ داراى محاسن اخلاقى و اعتقادات صحيح باشد؛ اعمال صحيح انجام بدهد. با مردم سلوكش چه باشد؛ در جامعه سلوك چه بايد باشد؛ با همسايه بايد چطور باشد؛ با اهل شهر بايد چطور باشد؛ با اهل دينِ خودش بايد چطور باشد؛ با اديان ديگر بايد چطور باشد. اينها براى اين است كه آن اديانى كه از طرف خداى تبارك و تعالى مى‌آيد از باب اينكه خداوند تمام ابعاد انسان را آفريده‌